น้ำเสียงของหลี่หย่วนเต้าแฝงความเย็นยะเยือกขึ้นมา
เสิ่นจื้อเฉินฟังออกบ้างแล้ว
แต่เขาก็ยังฝืนใจ กัดฟันพูดว่า “ก็...ก็ไม่ได้บ่อย แต่เรื่องแค่นี้ ผมทำให้คุณชายหลี่ได้ดีแน่!”
ขณะที่เขาพูดนั้น
หลัวเวยที่อยู่ข้างๆ หน้าซีดเผือก ร่างกายแข็งค้าง หายใจแทบไม่ออก
ยิ่งเมื่อถานหลิงเดินมาถึงตรงหน้า นางก็กลืนน้ำลายรัวๆ
ฝ่ายนั้น เพิ่งปรากฏตัวที่ร้านอาหารฮว่าปี้ก่อนหน้านี้ นั่งอยู่กับคุณชายหลี่!
แม้เขาจะไม่รู้ว่าถานหลิงกับหลี่หย่วนเต้ามีความสัมพันธ์อะไรแน่ชัด แต่จุดหนึ่งที่แน่ใจได้คือ ฝ่ายนั้น เป็นคนของคุณชายหลี่!
เสิ่นจื้อเฉิน แม่งอยากตายชัดๆ!
หลัวเวยคำรามในใจ ตอนนี้อยากจะฉีกเสิ่นจื้อเฉินเป็นชิ้นๆ!
ปรากฏตัวแค่แป๊บเดียว ก็ล่วงเกินคุณชายหลี่ไปสองครั้งแล้ว เคยเห็นคนหาเรื่องใส่ตัว แต่ไม่เคยเห็นใครหาเรื่องแบบนี้!
ก่อนหน้านี้ในร้านอาหารตะวันตกฮว่าปี้ เขาคิดว่าตัวเองหาเรื่องใส่ตัวพอแล้ว นึกไม่ถึงว่าเสิ่นจื้อเฉินนี่จะบ้าระห่ำยิ่งกว่า!
“พี่หลิง เรื่องเรียบร้อยแล้วเหรอ?”
หลี่หย่วนเต้ามองถานหลิงที่เดินมา แล้วถามยิ้มๆ
“คุณชายหลี่ ขอบคุณค่ะ!”
“ขอบคุณมาก! ถ้าไม่ใช่คุณ ฉันคงไม่รู้จะทำยังไง!”
ถานหลิงเดินเข้ามา หน้าตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง “คุณช่วยไว้มากมาย ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีเลย!”
หลี่หย่วนเต้ากะพริบตา หยอกเย้าว่า “งั้นตอบแทนด้วยชีวิตเลยดีมั้ย?”
“อา...”
“นี่...”
“คุณชายหลี่ ท่านล้อเล่นแล้ว!”
ถานหลิงหน้าแดงซ่าน แล้วส่ายหน้ายิ้มขื่น “ผู้หญิงเนื้อตัวมอมแมมอย่างฉัน จะคู่ควรกับท่านได้ยังไง?”
“พี่หลิงสวยและเก่ง ก่อนหน้านี้มาเจอสารเลวอย่างจี้หลี่เฉิงก็ถือว่าโชคร้าย...”
“แต่ต่อไปพี่กับเสี่ยวเฟิงใช้ชีวิตดีๆ ด้วยกัน สำคัญกว่าเรื่องไหนหมด!”
หลี่หย่วนเต้ายิ้มจางๆ แล้วพูดอีก
เขาไม่ได้หวั่นไหวกับถานหลิง แค่อยากให้อีกฝ่ายปล่อยวางอดีต แล้วอารมณ์ดีขึ้นมาได้จริงๆ
ตอนนี้ เสิ่นจื้อเฉินที่ฟังทั้งคู่คุยกันอย่างสนุกสนาน ตะลึงไปแล้ว