หลี่หย่วนเต้าไม่สนใจอาชิคางะ โยตะ เดินตรงไปยังแท่นบูชา
เมื่อเห็นดังนั้น
อาชิคางะ โยตะ ทั้งตกใจและโกรธจัด: "เจ้ารนหาที่ตาย! ฆ่ามัน!"
ตูม!
อานุภาพดุดันราวคลื่นยักษ์จากจอมยุทธ์กึ่งอัศวิน พวยพุ่งออกจากร่างอาชิคางะ โยตะ เขากลายเป็นลำแสง พุ่งเข้าใส่หลี่หย่วนเต้า
ทว่าเขายังมาไม่ถึงด้านหลังของหลี่หย่วนเต้า
โฮก!
โฮก!
โฮก!
เสียงคำรามกึกก้องดังมาจากสามทิศทาง
ต่อมาคือเสียงครืนครันสนั่นหวั่นไหว พื้นดินทั้งหมดสั่นสะเทือนเล็กน้อยราวกับแผ่นดินไหว มากับพลานุภาพประหนึ่งภูผาถล่มคลื่นซัด
อาชิคางะ โยตะ สีหน้าเปลี่ยนไปฉับพลัน รีบหยุดฝีเท้า ละทิ้งหลี่หย่วนเต้า เงยหน้ามองไปไกล
"อสูรกาย อสูรกายตัวใหญ่จริง"
"สามตัวเต็ม ๆ กลิ่นอายแข็งแกร่งกว่าตัวเมื่อกี้เสียอีก"
"นายท่านสาม ยุ่งแล้ว! ที่นี่ซ่อนตัวที่ร้ายกาจกว่าไว้ แถมยังสามตัว!"
เหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งตระกูลอาชิคางะ ต่างพากันอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
อาชิคางะ โยตะ เบิกตากว้าง จ้องมองเงาร่างราวภูเขาเล็กที่ปรากฏขึ้นแต่ไกล สูดลมหายใจเย็นเยียบ: "เป็นอสูรกายระดับสาม! เรารีบถอย! ถอยไปที่ปากทางเข้าถ้ำ!"
ชั่วขณะนั้น เขาลืมหลี่หย่วนเต้าไปเสียสนิท ตอนนี้เอาชีวิตรอดก่อนเป็นสำคัญ
หากยั่วโทสะอสูรกายทรงพลังสามตัวนี้เข้า เขาก็ต้องตายเหมือนกัน!
มิยาซากิ ทัตสึอิ บัดนี้ก็หวาดกลัวจนตัวสั่นเทา
อสูรกายระดับสามสามตัวเชียวนะ!
เมื่อวันก่อนที่ทะเลฉี ปู่ทวดแห่งตระกูลโทคุงาวะ โทคุงาวะ ฮิเดโยชิ เผชิญหน้ากับอสูรกายระดับสอง ยังต้องจ่ายราคาแพงลิบ ถึงจะสังหารมันได้
แต่ตรงหน้านี่คืออสูรกายระดับสามสามตัว ตัวใดตัวหนึ่งก็มากพอให้ผู้แข็งแกร่งแดนเทวะ ต้องหนีเอาตัวรอด
อาชิคางะ โยตะ และพรรคพวกตรงหน้า รวมถึงตัวเขาเอง รวมแล้วอย่างน้อยมียอดฝีมือขั้นจอมยุทธ์อัศวินถึงสามคน
ทว่าต่อหน้าอสูรกายระดับสาม คงได้แต่โดนฆ่าในพริบตา
อย่าว่าแต่พวกเขาเลย ต่อให้มีจักรพรรดิยุทธ์ที่แข็งแกร่งอีกสักกี่คน ก็เป็นได้แค่ของถวาย เสียชีวิตเปล่า!
"อาชิคางะ โยตะ ไม้ไฟศพนั่นเราคงไม่ได้มันแล้ว"
"ถ้าไม่อยากตาย รีบถอยไปเสียยังดีกว่า"
มิยาซากิ ทัตสึอิ หันกลับไปพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ทว่าสายตาเขากวาดไปยังหลี่หย่วนเต้าที่อยู่ไม่ไกล ในใจแอบคาดหวัง