"หึ!"
"ฉันก็เป็นเพื่อนของหล่อเข้มอย่างหลี่หย่วนเต้าเหมือนกัน!"
"แถมตอนนี้ฉันยังเป็นแฟนเขาด้วย!"
เลิ่งเสี่ยวซีควงแขนหลี่หย่วนเต้า พูดจาไม่เกรงใจใครด้วยท่าทางหยิ่งยโส
ห๊ะ?
แฟน?
เป็นไปได้ยังไง!
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยและอวี๋เสวียนจีต่างเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
นิสัยของหลี่หย่วนเต้า พวกเธอรู้ดี
โดยเฉพาะจูเก่อเสี่ยวเซี่ยที่อยู่กับหลี่หย่วนเต้ามาเกือบครึ่งปี รู้ดีว่าหมอนี่เป็นหนุ่มตรงสเปกชายแท้ ไม่สนใจผู้หญิง อยากจะต่อยพวกสาวน้อยขี้อ้อนให้กระเด็นทีละคน
จะเป็นไปได้ยังไงที่เขาจะชอบเลิ่งเสี่ยวซี?
คิดได้ดังนั้น
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยเบะปาก "เชอะ ฉันกับพี่ต้าเหว่ยอยู่ด้วยกันมาตั้งครึ่งปี ฉันยังเอาชนะใจเขาไม่ได้เลย! ส่วนเธอ แค่แป๊บเดียวก็เป็นแฟนเขาแล้ว? เธอเชื่อตัวเองเหรอ?"
"อยู่ด้วยกันครึ่งปี?"
เลิ่งเสี่ยวซีเบิกตากว้าง ตกใจสุดขีด
จากนั้นเธอก็จ้องมองเนินอกคู่นั้นของจูเก่อเสี่ยวเซี่ยอยู่ครู่ใหญ่
แล้วก็สะบัดแขนของหลี่หย่วนเต้าออกอย่างหัวเสีย "ไอ้สารเลว พวกโรคจิต!"
ฉันทำตัวสารเลวหรือโรคจิตตรงไหน?
หน้าของหลี่หย่วนเต้าอดจะดำคล้ำไม่ได้
เขาไม่ได้ทำอะไรเลย!
ผู้หญิงอย่างเลิ่งเสี่ยวซีเปลี่ยนอารมณ์เร็วเกินไปแล้ว!
เธอเล่นละครคนเดียวอยู่คนเดียว!
ผู้หญิงนี่ ชอบคิดเองเออเองจริงๆ!
หลี่หย่วนเต้าส่ายหัว ชี้ไปที่จูเก่อเสี่ยวเซี่ยและอวี๋เสวียนจี แล้วพูดเรียบๆ "จูเก่อเสี่ยวเซี่ย อวี๋เสวียนจี เพื่อนของฉันสองคน อืม... นี่คือเลิ่งเสี่ยวซี..."
"หึๆ!"
เลิ่งเสี่ยวซีเบะปากเดินไปอีกทาง
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยก็หยิ่งยโสไม่แพ้กัน เอามือกอดอก ดันเนินอกขึ้น เชิดหน้ามองฟ้า
"คุณหล่อเข้มหลี่หย่วนเต้า ที่คุณมาที่นี่ไม่ใช่เล่น แต่มาตามหาพวกเธอโดยเฉพาะเหรอ?"
เลิ่งเสี่ยวซีถามด้วยความสงสัย
หลี่หย่วนเต้าพยักหน้า "พวกเธอติดอยู่ที่นี่ ฉันก็ต้องรีบมา"
คำพูดนี้
ทำให้เลิ่งเสี่ยวซีตกใจสุดขีด "ที่นี่... ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวเหรอ? ทำไมถึงติดอยู่ได้?"
แววตาของหลี่หย่วนเต้าเย็นชาเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่จี้หรานซึ่งอยู่ไม่ไกลและกำลังเดินมา "เรื่องนี้ ต้องถามเพื่อนสนิทผู้ถือหุ้นของเธอคนนี้แล้ว!"