กลายเป็นศพแห้ง?
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยและอวี๋เสวียนจี ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยอย่างห้ามไม่อยู่ ยังคงหวาดผวา
ก่อนหน้านี้ พวกนักฆ่าแม่เทพที่ตามล่าพวกนาง ถูกสิ่งชั่วร้ายกลืนกิน กลายเป็นศพแห้ง จุดจบน่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด!
สำหรับจูเก่อเสี่ยวเซี่ยแล้ว ช่างเป็นฝันร้ายราวกับตกนรก!
ตอนนั้นนางร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว คิดว่าต้องตายที่นี่แน่แล้ว
แม้แต่อวี๋เสวียนจีที่ผ่านความเป็นความตายมามากมาย ก็ไม่เคยหวาดกลัวถึงเพียงนี้!
"คุณชายหลี่ ขอโทษนะ เป็นความผิดข้าเอง!"
"เพราะหยกบนตัวข้าเกิดความผันผวน ข้าคิดว่าพ่อแม่ข้าปรากฏตัว หรือเบาะแสเกี่ยวกับพวกเขา ปรากฏขึ้นที่นี่!"
"แล้วข้าก็พาเสี่ยวเซี่ยมาที่นี่"
อวี๋เสวียนจีกล่าวขอโทษอีกครั้ง: "ใครจะรู้ ความผันผวนของหยก เป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ หรือถูกบางสิ่งที่นี่ดึงดูดเอาไว้! และพอมาถึงหมู่บ้านชวนซาน พวกเราก็ถูกคนของนักฆ่าแม่เทพจับตามอง แล้วพวกเราก็วิ่งเข้าไปในหมู่บ้าน เข้ามาในบ้านหลังนี้"
"ผลคือเพิ่งเข้าบ้าน ก็ถูกหมาดุร้ายไล่ตามเข้ามาในห้องใน แล้วก็ถูกขังออกไปไม่ได้!"
ฟังถึงตรงนี้
หลี่หย่วนเต้าก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว
ว่ากันตามตรง ก็คือหยกบนตัวอวี๋เสวียนจีนั่นแหละที่เป็นต้นเหตุ
ไม่รู้ว่าหยกบนตัวผู้หญิงคนนี้ จะสัมผัสได้ถึงที่อยู่ของพ่อแม่นางจริงหรือไม่
แต่ก็เพราะอีกฝ่ายรีบร้อนตามหาพ่อแม่ เขาเองก็คงไม่สะดวกพูดอะไรมาก
"ออกมาครั้งนี้ โชคดีที่เหยียนชีบอกว่าจะตั้งใจฝึกวิทยายุทธ์ ไม่อย่างนั้นคงทำให้นางตกใจไปด้วย!"
อวี๋เสวียนจียิ้มขื่นส่ายหน้า แล้วเงยหน้ามองมา: "คุณชายหลี่ ที่แท้ภูตผีปีศาจ ไม่ใช่แค่ตำนาน แต่มีอยู่จริง!"
"ใช่แล้ว ไม่คิดว่าสิ่งนี้ จะมีจริง!"
"เมื่อก่อนผู้เฒ่าผู้แก่พูดไว้ไม่ผิดเลย มีผีจริงๆ!"
"หลายสิ่งหลายอย่าง วิทยาศาสตร์อธิบายไม่ได้ นั่นคือเทววิทยา ภูตผีปีศาจก็ย่อมมีอยู่จริง"
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยเห็นด้วยอย่างยิ่ง พยักหน้าตอบ
"ภูตผีปีศาจ มีอยู่จริง!"
"แต่สิ่งชั่วร้ายตรงหน้านี้ ไม่ใช่ผีร้ายธรรมดา แต่เป็นสิ่งที่ฝึกฝนวิถีผีปีศาจ แข็งแกร่งมาก!"