กล่าวจบ
กู่จิงยังโค้งคำนับลึกให้หลี่หย่วนเต้าอย่างนอบน้อมและเคารพยิ่ง
ในสายตาของเขา บนเส้นทางแพทย์ ผู้บรรลุคือผู้มาก่อน โดยไม่เกี่ยงวัย!
วิทยายุทธ์ทางการแพทย์ที่หลี่หย่วนเต้าแสดงออกมานั้น น่าตกตะลึงเกินไป
เพียงแค่วิชาเข็มอันลึกล้ำนั้น ก็เพียงพอให้เขายอมจำนนด้วยใจ นับถือจากก้นบึ้งจิตใจ!
อาการของฉินซูประหลาดเกินไป!
เขาเจอโรคพิสดารเช่นนี้เป็นครั้งแรก
ไม่ว่าจะตรวจด้วยวิธีใด ก็ไม่พบปัญหาใดจากร่างกาย!
แต่คน กลับอยู่ในอาการโคม่า!
จะรักษา ก็ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน!
ตรงหน้า
เขาถ่อมตนขอคำชี้แนะจากหลี่หย่วนเต้า เพื่อคลายข้อสงสัย!
หลี่หย่วนเต้าพยักหน้า กล่าวว่า: "เจ้าดูไม่ออกก็เป็นปกติ อาการของป้าฉิน ค่อนข้างพิเศษ อีกสักครู่ข้าจะรักษา เจ้าแค่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ แล้วข้าจะบอกพยาธิวิทยาให้ฟัง ส่วนจะเข้าใจได้แค่ไหน เรียนรู้ได้เท่าไร ก็แล้วแต่วาสนาของเจ้า!"
"ขอบพระคุณท่านหมอเทวดาหลี่!"
ใบหน้าแก่ของกู่จิงเต็มไปด้วยความยินดีล้นพ้น โค้งคำนับอีกครั้ง ใจเต้นระทึก
ด้านข้าง
เฉินจิ่งเทียนและเฉินเหยียนชีที่เห็นฉากนี้ ต่างก็งุนงงกันทั้งคู่
หมอเทวดาอายุนับร้อยปี ถึงกับให้ความเคารพและขอคำชี้แนะจากเด็กหนุ่มอย่างหลี่หย่วนเต้า
มองยังไง ก็เป็นเรื่องเหลวไหลถึงที่สุด!
ไอ้ขี้แพ้ขี้เก๊กคนนี้ ทำได้ยังไง หรือว่าเขาให้ผลประโยชน์กับหมอเทวดาโบราณด้วย?
เฉินเหยียนชีกำหมัดแน่น ข้อมูลลับแทบอยากกัดฟัน
ฝีมือแพทย์ของกู่จิงในตอนนี้ เรียกได้ว่าบรรลุถึงขั้นสุดยอดแล้ว
หลายสิบปีก่อน กู่จิงก็เป็นยอดฝีมือทางการแพทย์ที่หนึ่งในหลงกั๋วแล้ว
เพียงแต่กู่จิงเก็บตัวอยู่ที่เขาคูจินซานมานาน ไม่ถามเรื่องทางโลก น้อยครั้งที่จะปรากฏตัวต่อผู้คน
ดังนั้นชื่อเสียงของกู่จิง ในหลงกั๋ว ความจริงไม่ได้โด่งดังเท่าปรมาจารย์แพทย์คนอื่น
หลายคนจึงมองข้ามเขาไปโดยธรรมชาติ
แต่ในวงการแพทย์ ฐานะและสถานะของเขาสูงส่งมาก ไม่น้อยหน้าการปรากฏตัวของหวงฝู่เย่าเลย
ตอนนี้กลับเคารพหลี่หย่วนเต้าเช่นนี้ มองแล้วให้รู้สึกไม่น่าเชื่ออย่างยิ่ง!
"ท่านหมอเทวดาโบราณ ท่านจำผิดคนหรือไม่? ท่านเรียกเขาว่าหมอเทวดาได้ยังไง?"