ไม่ไกลออกไป
เมื่อมองดูแนวเขาและสันเขาที่ลอยอยู่กลางอากาศ ถูกหมอกขาวโพลนล้อมรอบ
หลี่หย่วนเต้าถลึงตากว้าง เต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
ภาพอันน่าอัศจรรย์เช่นนี้
ในยามปกติ ไม่มีทางได้เห็นเลย!
เกรงว่ามีเพียงดินแดนเซียนที่ซึ่งยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิแปลงกายขึ้นไปพำนักเท่านั้น ถึงจะมีภาพลึกลับอัศจรรย์เช่นนี้ปรากฏ
ป่าทึบหมอกมัวเบื้องหน้า เมื่อดูจากแนวเขาลอยฟ้านี้ ก็รู้ว่าไม่ธรรมดาเลย ทุกหนแห่งแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเร้นลับ
หลี่หย่วนเต้ากวาดตามองรอบทิศอีกครั้ง
ไม่เห็นมีแนวเขาลอยฟ้าอื่นใดอีก
เขาลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะทนความอยากรู้ในใจไม่ไหว ก้าวเท้าเหยียบหมอกดำเบื้องล่าง ทะยานตัวมุ่งตรงไปยังแนวเขานั่น
เนื่องจากสัมผัสจิตวิญญาณไม่อาจตรวจสอบเข้าไปได้ หลี่หย่วนเต้าจึงได้แต่เข้าใกล้ด้วยความระมัดระวัง
เมื่อระยะทางใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หลี่หย่วนเต้าก็พบว่าพลังปราณโดยรอบ หนาแน่นกว่าเมื่อคราวก่อนหลายเท่าตัว
ในเวลาเดียวกันนั้น
หมอกพิษและไอพิษโดยรอบ กลับลดน้อยลงตามไปด้วย
หลี่หย่วนเต้าสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ได้ตั้งแต่วินาทีแรก
และเมื่อค่อยๆ เข้าใกล้แนวเขาลอยฟ้าที่ถูกหมอกขาวปกคลุม ร่างของหลี่หย่วนเต้าก็สะท้านรุนแรง
เพราะเขามองเห็นชัดแล้ว ว่าที่บอกว่าเป็นหมอกขาวนั้น หาใช่หมอกขาวไม่ หากเป็นพลังปราณชั้นแล้วชั้นเล่าที่พันเกี่ยวกัน เหนียวข้นดั่งน้ำนม ส่งกลิ่นหอมหวานบริสุทธิ์
“นี่มันพลังปราณ!”
“พลังปราณบริสุทธิ์เข้มข้นอย่างยิ่ง!”
“ไอหมอกสีขาวนี่ เห็นชัดๆ ว่าเกิดจากพลังปราณรวมตัวกัน!”
หลี่หย่วนเต้าสูดลมหายใจลึก ไม่อาจกลั้นอุทานออกมาได้
บัดนี้เขาคลายความระแวงลงแล้ว พุ่งตัวขึ้นไปบนแนวเขาลอยฟ้า