บ่มเพาะพลังถึงขอบเขตหลอมปราณหมื่นชั้น หวนคืนโลกา

ตอนที่ 338 ข้าให้โอกาสเจ้า!

8 นาที· 1.8K คำ

ภูเขาลอยฟ้าพังทลายลงอย่างกะทันหัน

ทำเอาหลี่หย่วนเต้าตั้งตัวไม่ทัน

สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขารีบดีดตัวลอยขึ้นไป

แต่พอเขากำลังจะขยับตัว

ท่ามกลางซากภูเขาที่พังทลาย มีคมดาบสีดำนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากป่าเบื้องล่าง เสียงหวือหวือโจมตีเข้าหาเขากลางอากาศ

คมดาบพวกนี้

มีกลุ่มควันพิษสีดำคลุ้งอยู่รอบตัว น่ากลัวอย่างยิ่ง

"หึ!"

"กับดักกระจอก ๆ แค่นี้ ไม่เห็นต้องกลัว!"

หลี่หย่วนเต้าส่งเสียงเหยียด ก่อนจะตบฝ่ามือออกไป

เกิดเสียงทึบตูมสนั่น

คมดาบที่ถล่มมาทั้งหมดแหลกละเอียดเป็นผุยผง

ควันพิษสีดำที่คลุ้งอยู่ก็สลายหายไปหมด

ขณะเดียวกัน

หลี่หย่วนเต้ากระทืบเท้าลงเบา ๆ แล้วร่วงลงไปตามซากภูเขาที่พังทลาย

แต่พอเท้าแตะพื้นปุ๊บ

หุ่นเชิดโครงกระดูกสีขาวโพลนทั้งตัวก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากพื้นดิน แล้วตะครุบเข้าใส่เขา

"กร้วมกร้วม~"

พร้อมกันนั้น

ก็มีเสาเหล็กยักษ์หลายต้นพุ่งชนจากทุกทิศทางอย่างรุนแรง

เจอสถานการณ์แบบนี้ ถ้าเป็นยอดฝีมือระดับจอมยุทธ์อู่หวังทั่วไปก็คงตายคาที่แน่

แต่หลี่หย่วนเต้ายังคงสีหน้าเรียบเฉย เขายกมือขึ้นสะบัดครั้งหนึ่ง เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวตามมา หุ่นเชิดโครงกระดูกยักษ์กับกับดักก็ถูกทำลายย่อยยับทันที

การโจมตีทั้งหมด ดูไร้พลังอย่างสิ้นเชิงเมื่ออยู่ต่อหน้าพลังที่เหนือกว่า!

หลี่หย่วนเต้าเงยหน้าขึ้นกวาดตามองดู พบว่าตรงนี้คือซากสนามรบโบราณอีกแห่งหนึ่ง

ไม่แปลกเลยที่เจอกับดักแบบนี้ ซากสนามรบที่นี่หลงเหลือมาจากสงครามระหว่างผู้ฝึกตนเมื่อครั้งอดีต

แล้วก็ยังมีหุ่นเชิดโครงกระดูกรูปร่างประหลาดที่มีพลังต่อสู้สูงจนน่าตกใจ ระดับพลังปฐพีธรรมดา ๆ ไม่มีทางสู้ได้

หุ่นเชิดทรงพลังขนาดนี้ ปกติก็น่าจะเป็นฝีมือของนักเชิดหุ่นที่เก่งกาจบางคน

ยิ่งผ่านมานานนับปีไม่รู้เท่าไร หุ่นเชิดโครงกระดูกก็ยังแสดงพลังออกมาได้ในระดับหนึ่ง แสดงให้เห็นถึงความปราณีตในฝีมือของนักเชิดหุ่นผู้นั้นอย่างแท้จริง!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป