ดูดไขกระดูกต่อชีวิต!
สีหน้าหลี่หย่วนเต้าจมลงฉับพลัน เขาหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมามอง
ดวงตาอันเย็นเยียบของเขาจ้องเขม็งไปที่ซูซานช่าน เปี่ยมด้วยเจตนาฆ่าฟันที่พลุ่งพล่าน
ยังจะบอกอีกว่าไม่มีเงื่อนไขอะไร!
นี่คือเงื่อนไขที่ป้าต้องจำยอมเพื่อแลกกับความปลอดภัยของเขา หรือแม้แต่เป็นการเสียสละตัวเองเพื่อแลกความปลอดภัยมาให้
และทั้งหมดก็เพื่อให้ซูซานช่านที่อยู่ตรงหน้ารอดชีวิต
ตาเฒ่านี่โหดเหี้ยมจริง ๆ!
แม้แต่ลูกหลานรุ่นหลังของตระกูลตัวเองก็ไม่เว้น!
ถ้าโดนถ่ายไขกระดูกทั้งร่างจริง ๆ ต่อให้ไม่ตาย ก็คงอยู่ในสภาพเกือบพิการ
เมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้
ในใจของหลี่หย่วนเต้าทั้งโกรธแค้นและซาบซึ้ง
ป้าหลี่หว่านทุ่มเททุกอย่างเพื่อเขาโดยไม่สนใจอะไรเลย!
ส่วนคนในตระกูลซูหลายคนพอได้ยินคำพูดของไป๋เสี่ยวเสี่ยว ก็ตะลึงงันไปตาม ๆ กัน
เรื่องที่ซูซานช่านผู้เป็นทวดจะดูดไขกระดูกต่อชีวิต เป็นความลับสูงสุดของตระกูลซู ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขาแต่เดิมก็คิดว่าซูซานช่านตายไปแล้ว!
แต่ไม่นานนัก
คนในตระกูลซูจำนวนไม่น้อยก็แสดงสีหน้าเยาะเย้ยและหัวเราะเย็น
"ซูมู่หว่านนางเป็นแค่ลูกนอกสมรส การได้ต่อชีวิตให้ท่านทวดน่ะ เป็นเกียรติของนาง เป็นเกียรติของครอบครัวพวกนั้นต่างหาก!"
"ใช่ ๆ ป่านนี้น้าสองก็คือเสาหลักของตระกูลซูเรา การเสียสละลูกนอกสมรสคนหนึ่งมารักษาอาการป่วยของน้าสองแล้วมันผิดตรงไหน?"
"ก็ใช่น่ะสิ! ได้เสียสละเพื่อตระกูลเป็นหน้าที่ของทุกคน!"
"จริง ๆ นะ ถ้าไขกระดูกของพวกเราเหมาะที่จะบริจาคให้ท่านทวด พวกเราคงอาสาบริจาคไปนานแล้ว!"
เสียงเย้ยหยันดังก้องทั่วห้อง
ทำให้ไป๋เสี่ยวเสี่ยวที่ตื่นตระหนกอยู่แล้วโกรธจนตัวสั่น "พวกคุณ… พวกคุณ มันคนใจร้ายกันชัด ๆ!"
"แกนั่นแหละใจร้าย!"
"อีนังตัวดี ให้แม่แกบริจาคไขกระดูกให้ท่านทวด เป็นไงวะ?"
"ให้ครอบครัวของแกเสียสละเพื่อตระกูลบ้าง เป็นไงวะ?"
"พวกฉันก็ปากอย่างนี้แหละ เป็นไงวะ?"
มีหญิงแซ่ซูคนหนึ่งเหมือนแม่เสือ ทะเลาะกับไป๋เสี่ยวเสี่ยวอย่างเกรี้ยวกราด คำพูดเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยถากถาง
"ผัวะ ผัวะ ผัวะ…"
จู่ ๆ หลี่หย่วนเต้าก็หายตัวจากจุดเดิม เขาคว้าตัวหญิงคนนั้นขึ้นมา ฝ่ามือกลายเป็นพายุฝนฟ้าคะนอง ตบลงบนใบหน้าของนางอย่างแรง