ปัง!
โทรศัพท์ยังไม่ได้ต่อสายออกไป
ตอนนี้ประตูห้องลับใต้ดินถูกทุบพังอย่างแรง
ซินชี่จี๋พาคนบุกเข้ามา
สายตาเขาพุ่งไปที่หัวเตียงก่อน เป็นจุดที่เฉินเหยียนชีถูกมัดไว้
มองดูสภาพน่าเวทนาของเด็กสาว เขาก็ตะลึงค้าง
ความโกรธอันท่วมท้นพลุ่งพล่านจากใจของซินชี่จี๋
เขาจ้องทัวป๋อหลิวอวิ๋นอย่างเดือดดาล ตวาดลั่นว่า “ศิษย์ทรยศ! ความอัปยศของสำนัก! ก่อนหน้านี้สำนักเต้าซียงกู่ทั้งบนล่าง ล้วนชั่วร้ายสารพัด เลวร้ายถึงขีดสุด! ตอนนี้ตระกูลทัวป๋อของพวกแก ก็ทำเรื่องชั่วร้ายจนหมดสิ้นแล้ว! เมื่อก่อนเจ้าสำนักเฒ่าสังหารผู้บริสุทธิ์ จับเด็กสาวไร้เดียงสาไปเท่าไหร่ แกก็เป็นหนึ่งในลูกสมุนใช่ไหม?”
“ผู้อาวุโสซิน ท่านมาที่นี่ได้ยังไง?”
ทัวป๋อหลิวอวิ๋นมองซินชี่จี๋และพวกที่ปรากฏตัว อดไม่ได้ที่จะอึ้งไป
“เหอะๆ… ถ้าข้าไม่มา เด็กสาวคนนี้คงถูกแกข่มเหง และต้องตายด้วยน้ำมือแกแล้ว!”
ซินชี่จี๋โกรธจนหัวเราะออกมา กัดฟันพูด
น่าตายนัก!
ก็โทษแต่ตอนนั้นตัวเองโง่เขลาเกินไป ซื่อตรงเกินไป ไม่เคยพบเห็นเรื่องสกปรกต่างๆ ของสำนัก!
เด็กสาวมากมาย ก็เหมือนเฉินเหยียนชีตรงหน้า ต้องเผชิญกับประสบการณ์นรกแตกแค่ไหน!
ผู้อาวุโสสำนักเต้าซียงกู่หลายคนที่อยู่ข้างซินชี่จี๋ ตอนนี้ก็แสดงสีหน้าโกรธแค้น
“ทัวป๋อหลิวอวิ๋น ตอนนี้ผู้อาวุโสซินได้ขึ้นเป็นเจ้าสำนักของเราแล้ว! รีบมาคุกเข่าคำนับเดี๋ยวนี้!”
“ไอ้เด็กชั่วร้ายนี่ สมกับเป็นพวกเดียวกับไอ้เฒ่าเสิ่นเวย ชั่วช้าสามานย์! ปล่อยตัวคนเดี๋ยวนี้ คุกเข่ารับโทษ!”
“ทัวป๋อหลิวอวิ๋น รีบทำลายพลังตัวเองเสีย จะได้ไม่ต้องให้พวกเราลงมือ!”
ผู้อาวุโสหลายคน พากันตวาดด่าอย่างเดือดดาล
ต่อการประณามของพวกเขา ทัวป๋อหลิวอวิ๋นหรี่ตาลง มึนงงพูดว่า “สำนักเปลี่ยนเจ้าสำนักแล้วเหรอ? เกิดอะไรขึ้น? พวกท่านบอกว่าอาจารย์ของข้าเป็นไอ้เฒ่าชั่วร้ายเหรอ?”
ช่วงนี้
เขาอยู่ที่เมืองหลิวเจียงมาตลอด ฝึกฝนคัมภีร์ม่อเจาอย่างมุ่งมั่น
ไม่ได้สนใจความเคลื่อนไหวหรืออะไรเกี่ยวกับสำนักเลย
ถึงแม้ในนามเขายังเป็นศิษย์สำนักเต้าซียงกู่ แต่เขาก็ดูถูกวิชาสายหมอผีของสำนักเต้าซียงกู่มานานแล้ว
ตั้งแต่เป็นศิษย์ของเฟิงอวี๋ซิวมา เรื่องพวกที่สำนักเต้าซียงกู่ฝึกกันนั่นมันขยะชัดๆ!