เมื่อเห็นจูหมานผู้ฝึกตนระดับจินตันขั้นปลาย ถูกดีดนิ้วจากระยะไกลกดจนคุกเข่าลง!
ทุกคนที่อยู่ที่นั่น
รวมถึงจูซวีที่รู้ว่าหลี่หย่วนเต้าไม่ธรรมดา ก็ตกตะลึงเบิกตากว้าง เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
ใต้ต้นไม้ห้วงลึกลึกนั้นเงียบงันไปชั่วขณะ
แววตาทุกคนที่มองหลี่หย่วนเต้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เคารพยำเกรง และหวาดระแวง
ทุกคนในที่นั้นรู้ดีถึงความแข็งแกร่งของจูหมานในต้นไม้ห้วงลึก
แต่ผลคือ
กลับถูกหลี่หย่วนเต้าตบหนึ่งที ดีดนิ้วเดียวก็พ่ายแพ้!
"แก...แก..."
ใบหน้าแก่ของจูหมานตกใจจนริ้วรอยแข็งค้าง
เขาตั้งสติอยู่พักใหญ่ ก่อนเงยหน้าขึ้นมองหลี่หย่วนเต้าอย่างหวาดหวั่น เสียงสั่นเอ่ย "แก...ระดับแกมันเท่าไหร่กันแน่? หรือว่าจะเป็นมอนสเตอร์แก่ระดับเซียนปฐพี?"
"ไม่ใช่!"
หลี่หย่วนเต้าสีหน้าเรียบเฉย กล่าวเย็นชา "ยังจะลงมืออีกไหม?"
"ข้าไม่เชื่อ!"
"ข้ามีพลังแห่งต้นไม้ห้วงลึกหนุนหลัง จะสู้แกไม่ได้!"
จูหมานไม่ยอมแพ้ ตะโกนก้อง
จากนั้นก็ได้ยินเสียงตูมตามดังก้อง
พลังมหาศาลจากต้นไม้ห้วงลึกทั้งหมดพวยพุ่งเข้าหาเขาในพริบตา
ชั่วขณะเดียว
จูหมานซึ่งเดิมมีพลังเพียงระดับจินตันขั้นปลาย กลับทะยานขึ้นถึงขั้นจินตันหลอก!
พลังเพิ่มขึ้น
เป็นสองเท่าในพริบตา!
"ดูท่า แกคงไม่ยอมจำนนสินะ!"
หลี่หย่วนเต้าแววตาเย็นชา เอ่ยเสียงเข้ม
จูซวีร้อนใจทันใด "ผู้อาวุโส ได้โปรดไว้ชีวิตด้วย! พ่อของฉันดื้อรั้นมาก ท่าน...ท่านได้โปรดไว้ชีวิตเขาสักครั้งเถอะ..."
เขามองไม่ออกว่าหลี่หย่วนเต้าลึกล้ำแค่ไหน แต่เมื่อครู่ที่อีกฝ่ายตบทีเดียวก็กระเด็นพ่อของตนไปได้ เขาก็รู้ว่าหลี่หย่วนเต้าน่ากลัวเกินกว่าที่คิด
ต่อให้พลังของพ่อจะพุ่งขึ้นถึงขั้นจินตันหลอก ก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่หย่วนเต้า
"วางใจ ข้าให้โอกาสเขา!"
หลี่หย่วนเต้าเบ้ปากเอ่ย
และในตอนนั้น
จูหมานก็ลงมืออีกครั้ง
แต่ครั้งนี้
หลี่หย่วนเต้าก็ยังดีดนิ้วเหมือนเดิม
พลังอำนาจดั่งฟ้าดิน ถาโถมลงมาอีกครั้ง
ตุบ!
จูหมานคิดว่าพลังขั้นจินตันหลอกของตนจะสู้หลี่หย่วนเต้าได้แล้ว
แต่ผลก็เหมือนเดิม
แรงดีดนิ้วของอีกฝ่าย ทำให้เขาคุกเข่าอีกครั้ง ขยับตัวไม่ได้เลยสักนิด
"แกมันระดับไหนกันแน่!"
จูหมานรู้สึกคับแค้นถึงขีดสุด ตะโกนลั่นด้วยความไม่ยินยอม