เตรียมการเพื่อสร้างฐานงั้นหรือ?
หลี่หย่วนเต้าชะงักไปชั่วขณะ แล้วแววตาก็เปล่งประกายวาบขึ้นมาทันที
มาถูกที่แล้ว!
การเตรียมการระดับพลังปฐพีชั้น 12 ได้ ในสำนักดอกเหมยอย่างน้อยก็ต้องเป็นคนระดับกลาง!
ต้องรู้เบาะแสอะไรบ้างแน่!
นักพรตไร้หัวผู้ล่วงลับ คูหรง ป้ายสัมผัสวิญญาณในมือ คือหนทางเดียวที่จะติดต่ออาจารย์นักพรตไร้แขน
เรื่องในปีนั้น ล้วนเป็นนักพรตไร้แขนบงการอยู่เบื้องหลัง!
ในเมื่อป้ายสัมผัสวิญญาณตรงหน้าก็เกิดคลื่นพลังขึ้นมา ก็ฟันธงได้เลยว่า เจ้านายที่จี้หรานกับพวกเอ่ยถึง ไม่ใช่นักพรตไร้แขน ก็ต้องมีความเกี่ยวข้องกับนักพรตไร้แขน
"ไอ้เฒ่าประหลาดนั่นชื่ออะไร?"
หลี่หย่วนเต้าถามต่อ
จี้หรานตอบโดยไม่ปิดบัง "นายท่าน เขาเรียกว่าเสวี่ยหลิงจื่อ! เคยเป็นศิษย์ของสำนักใหญ่แห่งหนึ่ง! แต่ถูกขับไล่ออกมา แล้วมาสร้างสำนักอยู่แถวหมู่บ้านชวนซานนี้ ภายนอกทำเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ในที่ลับกลับตระเวนหาเลือดลมกับพลังชีวิตที่แข็งแกร่งของคนธรรมดามาป้อนให้ดูดกลืนบำเพ็ญเพียร"
"ข้าเห็นเคล็ดวิชาแปลกประหลาดนั่น สามารถทำให้คนไร้พรสวรรค์ก็ฝึกบำเพ็ญเซียนได้ หรือฝึกฝนวิถีอสูร เพิ่มอายุขัย ไล่ตามมรรคาแห่งความเป็นเซียนได้เช่นกัน"
เสวี่ยหลิงจื่อ!
ไม่ใช่นักพรตไร้แขน!
หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้ว รู้สึกจนใจ
แต่ฟังจากที่จี้หรานว่า เสวี่ยหลิงจื่อนี่น่าจะเป็นศิษย์ของนักพรตไร้แขน
แค่หาตัวมันให้เจอ ก็อาจหานักพรตไร้แขนเจอ
คิดได้ดังนั้น
ใจของหลี่หย่วนเต้าก็ฮึกเหิมขึ้นอีกครั้ง!
ฆาตกรที่สังหารพ่อแม่ ต้องตามล้างแค้นให้ได้ทีละคน!
ไม่นาน
หลี่หย่วนเต้าก็มาถึงลานกองไฟของหมู่บ้าน
เวลานี้เปลวไฟยิ่งโหมแรงขึ้น
เปลวไฟศพสายแล้วสายเล่าหลั่งไหลมาจากทุกทิศ กลืนกินนักท่องเที่ยวที่หนีกระเจิง
ในศาลบรรพชนไม่ไกลออกไป
หวังหมินมองดูผู้คนล้มลงกลายเป็นศพแห้งดำเป็นตอตะโกบนพื้นอย่างตื่นเต้น ดวงตาขุ่นมัวก็ยิ่งคลุ้มคลั่งหนักขึ้น
ทว่าเวลานี้หลี่หย่วนเต้าไม่มีอารมณ์จะช่วยใคร เขาพุ่งตรงไปยังศาลบรรพชน ตั้งใจจะจับตัวหวังหมินไว้
ฝ่ายหวังหมินก็เห็นหลี่หย่วนเต้าโผล่มา ใบหน้าเหี่ยวย่นผวาสุดขีด ร้องตะโกนลั่น