"ช่างมันเถอะ ถ้าคุณชายหลี่โกรธจัดจริง ๆ ก็ตายด้วยกันหมดนี่แหละ!"
เมื่อเห็นเหอเซินฉือไม่ฟังคำอธิบายของเขาเลย ดื้อดึงไม่ฟังเหตุผล จ่างซุนอู๋เฉิงก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างหมดหวัง
เหยียนเหมยขยับเข้ามาใกล้ พูดประจบว่า "ท่านเหอ ขอให้ท่านโปรดระงับความโกรธด้วย ท่านฉางซุนก็คิดถึงส่วนรวมเหมือนกัน กลัวว่าจะไปเหยียบเสือเข้าค่ะ!"
"แต่ครั้งนี้มันเสือจริง ๆ!"
จ่างซุนอู๋เฉิงถอนหายใจ
เหยียนเหมยหันมามอง "ท่านฉางซุน ที่ท่านพูดมันเกินไปหน่อยหรือเปล่า? ก่อนหน้านี้ที่ผู้กำกับการเสิ่นเสียสละที่หลิวเจียง เรื่องมันโด่งดังมาก ผู้กำกับการเสิ่นเพื่อปกป้องชาวบ้านหลิวเจียง สละชีพร่วมกับคนต้องห้ามมารกลายพันธุ์ น้ำใจยิ่งใหญ่ที่เสียสละตัวเองเพื่อส่วนรวมแบบนี้ น่าสรรเสริญจริง ๆ ใคร ๆ ก็เคารพนับถือ! แล้วนี่ทำไมท่านถึงบอกว่า ถูกคุณชายหลี่ฆ่าล่ะ?"
"ก็อย่างที่ท่านเหอพูด ผู้กำกับการเสิ่นเป็นยอดฝีมือจอมยุทธ์อู่หวังตัวจริง ซึ่งแข็งแกร่งกว่าผู้หญิงในคลิปมาก จอมยุทธ์อู่หวังไม่ใช่คนที่จะถูกฆ่าได้ง่าย ๆ ไม่งั้นคงไม่ต้องให้ท่านลากปืนใหญ่สั่นสะเทือนมานี่หรอก!"
จ่างซุนอู๋เฉิงยิ้มขื่น "ความน่ากลัวของคุณชายหลี่ พวกคุณไม่มีทางรู้หรอก!"
คิดถึงตอนที่หลี่หย่วนเต้าจัดการเสิ่นชางฉงกับพวกคนต้องห้ามมาร แค่ยกมือย่างเท้า ก็ทำให้เสิ่นชางฉงและพวกนั้นระเบิดเป็นหมอกเลือดไปหมด
ในแง่ของพลัง มันเหนือชั้นจนกดทับแบบสุด ๆ เหมือนการเขี่ยมดตายง่าย ๆ!
แล้วตามที่จวินจ้านเทียนพูด คุณชายหลี่นี่คือยอดฝีมือแดนเทวะ!
ต่อให้เป็นท่านจ้าวมังกร ก็คงไม่กล้าล่วงเกินยอดฝีมือแดนเทวะแบบสุดโต่งหรอกจริงไหม?
ศาลวินิจฉัยอะไรนั่น ยังไม่น่ามองด้วยซ้ำ!
นับประสาอะไรกับเหอเซินฉือ ไอ้จื่อฮุยสื่อซวินหลงเยวี่ยนของมณฑลกระจอก ๆ!
"จ่างซุนอู๋เฉิง พอได้แล้ว!"
"ตอนนี้แกแค่คุมปืนใหญ่ปราบอริยะนฤมิตให้ดี รอให้ไอ้หมอนั่นกลับมา ก็ยิงเป่าให้ตายคาที่"
เหอเซินฉือมองจ่างซุนอู๋เฉิงอย่างเย็นชา พลางตวาด
ช่างมัน!
จะหาเรื่องใส่ตัว ก็เชิญหาเรื่องใส่ตัวเข้าไป!
จ่างซุนอู๋เฉิงส่ายหัวในใจ ไม่อยากพูดมากแล้ว