พิธีตีน้ำมันไฟ หลี่หย่วนเต้าเดิมคิดว่าเป็นเพียงประเพณีพื้นบ้านธรรมดาๆ
ทว่าเบื้องหน้านี้
ในอ่างน้ำมันไฟ กลับดูดซับเลือดลมปราณและพลังชีวิตของคนธรรมดาไปมากมาย
ตอนนี้ไม่ใช่แค่แม่ลูกตระกูลฮวาเท่านั้น แม้แต่ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบนอกจำนวนมาก พลังชีวิตก็ยังคงถูกดูดซับอย่างช้าๆ ไม่หยุด
แม้พลังชีวิตที่เล็ดลอดจากพวกเขาจะน้อยนิด ราวกับเส้นไหมบางเบา
แต่เมื่อพลังชีวิตของผู้คนมากมายมารวมกัน ภายใต้การสะสมอย่างเชื่องช้า ก็ย่อมมหาศาลอย่างยิ่ง
"ยกกระทะ โปรยพร!"
เมื่อพิธีตีน้ำมันไฟสิ้นสุด นักพรตที่ประกอบพิธีเคาะกระบี่ปราบมารในมือ พลางตะโกนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
พร้อมกับเสียงเคาะนั้น เหรียญทองแดงจำนวนมากในอ่างก็ร่วงลงพื้น
ชายฉกรรจ์หลายคนที่หามอ่างน้ำมันไฟ รีบยกอ่างขึ้นอีกครั้ง
พวกเขาต้องไปบ้านต่อไปแล้ว
หลังจากคนตีแส้นำทางไป นักพรตผู้ประกอบพิธีก็เดินตามออกไป
"แย่งสิ!"
"ฉันเอาลูกกวาด..."
"นี่เหรียญทองแดงของฉัน!"
"ฉันได้สองเหรียญ..."
เด็กๆ และผู้ใหญ่ไม่น้อยที่มารอดูความสนุกหน้าประตู ต่างกรูเข้าไปในบ้านของฮวาฮวา ดุจสุนัขจรจัดแย่งอาหาร อย่างบ้าคลั่ง
"พี่หย่วนเต้า พวกเราไปแย่งเหรียญทองแดงกัน!"
ฮวาฮวาดึงหลี่หย่วนเต้าพุ่งเข้าไปทันที
หลี่หย่วนเต้าจำใจยิ้มขื่น เดินตามเข้าไป แย่งเหรียญทองแดงมาได้หนึ่งเหรียญ
เหรียญทองแดงดำปี๋ ด้านบนมีคราบน้ำมันเหนียวหนืด
ทว่าเพียงเหรียญทองแดงถึงมือ กลิ่นอายประหลาดสายหนึ่งก็ซึมเข้าสู่ใจกลางฝ่ามือของหลี่หย่วนเต้าทันที จากนั้นมุ่งสู่ส่วนลึกของร่างกาย
แต่เพิ่งเข้าสู่เส้นลมปราณของเขา ก็ถูกพลังวิญญาณในร่างหลอมกลืนกิน กลายเป็นส่วนหนึ่งของระดับการฝึกฝนในตัวเขา
สัมผัสได้ถึงภาพนี้ หลี่หย่วนเต้าอดนิ่งงันไม่ได้
เหรียญทองแดงนี้ ไม่ธรรมดา!
สัมผัสจิตวิญญาณของเขาแผ่คลุมฮวาฮวาและคนอื่นๆ ไว้ทั้งหมดโดยไม่รู้ตัว
พบว่าผู้ใดก็ตามที่ได้เหรียญทองแดง ในร่างกายล้วนมีกลิ่นอายสีฟ้าจางสายหนึ่ง ท่องอยู่ในร่าง
เพียงแต่กลิ่นอายนี้ ดูเหมือนจะไม่มีอันตรายใดๆ ต่อพวกเขา กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังชีวิตในร่าง
นักพรตคนนั้นมีที่มาอย่างไร?
เขาทำเช่นนี้ทำไม?
กลิ่นอายนี้ เพื่อทำเครื่องหมาย หรือระบุตำแหน่ง?