เขา...ยอมรับ!
แถมยังมีเงินมีหน้าตา หนุ่มแน่นอีก!
เป็นคนซื่อๆ ตรงๆ แบบสุดๆ!
ฉินเฟิ่งหลานตาเบิกกว้างเล็กน้อย จากนั้นใบหน้าก็ค่อยๆ เผยรอยยิ้มสดใส
เธอยิ้มพลางพูดว่า: "เสี่ยวปี้ งั้นนายสั่งกาแฟมาสองแก้วก็พอ ฉันจะนั่งอยู่ตรงนี้สักพัก ค่อยๆ ทำความรู้จักกันให้มากขึ้น!"
หมาเสี่ยวปี้ตื่นเต้นดีใจ รีบเรียกกาแฟมาสองแก้ว
ตอนแรกยังเคอะเขินและทำอะไรไม่ถูก ตอนนี้เขาก็ค่อยๆ ใจเย็นลง คุยกับหมาเสี่ยวปี้ได้เรื่อยๆ เหมือนมีเรื่องให้คุยบ้างไม่มีบ้าง
เพียงแต่ว่า
ตอนฉินเฟิ่งหลานเล่าถึงสิ่งที่พบเจอที่เมืองนอก หมาเสี่ยวปี้ก็มักจะอดอุทานดังๆ ไม่ได้ และยังยกกาแฟตรงหน้าขึ้นดื่มอึกใหญ่ๆ ราวกับวัวเคี้ยวโบตั๋น ทำให้ฉินเฟิ่งหลานที่นั่งตรงข้ามขมวดคิ้ว
แต่ไม่นาน ฉินเฟิ่งหลานก็ส่ายหัวอย่างจนใจ
ช่างเถอะ!
กว่าจะเจอคนรับช่วงต่อที่พอใช้ได้สักคน ก็ลำบากเหมือนกัน ชั่วคราวก็ใช้ชีวิตไปวันๆ แล้วกัน!
เขาทั้งวันก็อยู่แต่ในไซต์ก่อสร้างขับรถขุด พอตกเย็นฉันจะเล่นอะไร ยังไม่ใช่ตามใจฉันเหรอ?
แค่เขาเลี้ยงดูฉันกับลูกพอได้ก็พอแล้ว ไม่ต้องให้เขาทำอะไรหรอก
ก็แค่ไอ้หมาผิวดำนั่น ไอ้คุนมันใหญ่ก็จริง แต่ไร้สัจจะสุดๆ แถมยังตีฉันทุกวัน หลอกเอาเงินฉันไปกว่าครึ่ง นั่นมันเงินที่ฉันทำงานหนักหาได้ที่เมืองนอกนะ!
ผู้หญิงดีๆ อย่างฉัน ดันมาได้ไอ้ชายไวระเบิดหมาเสี่ยวปี้นี่ซะงั้น!
ฉินเฟิ่งหลานบ่นในใจไม่หยุด
"คือ...เฟิ่งหลาน ถ้าเราคบกันแล้ว เธอจะยอมไปอยู่ที่ดินแดนปินไห่กับฉันไหม?"
หมาเสี่ยวปี้อึกอักอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็หาหัวข้อได้ แล้วพูดต่อ: "ฉันก็ขับรถขุดอยู่ในอำเภอเล็กๆ แถวสวินเมิ่งกั่งนี่แหละ ไซต์ก่อสร้างของพ่อแม่ฉันก็อยู่แถวนั้นหมด!"
"ฉันเต็มใจไปกับนายอยู่แล้ว"
ฉินเฟิ่งหลานตอบด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า
เพียงแต่ในใจเธอดูถูกมาก
โอ้โห!
ถ้าไม่เห็นว่ารายได้นายก็ดี พ่อแม่ที่บ้านก็ทำได้ ฉันก็ลุกเดินจากไปแล้ว!
แม่คนนี้ตอนนี้อายุแค่ 23 กำลังอยู่ในวัยเที่ยวเล่นสนุก!
"เยี่ยมไปเลย!"
"ต่อไปเราจะพยายามไปด้วยกัน!"
หมาเสี่ยวปี้พูดอย่างดีใจมาก