เรื่องราวของหลี่หย่วนเต้าช่างเหลือเชื่อและมหัศจรรย์เกินไป!
เมื่อสองเดือนก่อน เขาถูกศัตรูกลั่นแกล้ง ผลักลงทะเลสาบน้ำตาสวรรค์
แต่กลับไปปรากฏตัวที่โลกเซียนเสี่ยวหนานซาน กลายเป็นผู้ฝึกบำเพ็ญเซียน
สุดท้ายยังมีชีวิตอยู่ถึงสองหมื่นปีเต็ม!
พอกลับมา ทุกอย่างเพิ่งผ่านไปแค่สองเดือนเท่านั้น!
เรื่องประหลาดแบบนี้ พูดออกไป เฉียนเสี่ยวซวงกับพวกคงไม่เชื่อแน่นอน!
ดังนั้นหลี่หย่วนเต้าจึงไม่อยากอธิบายมาก ให้พอผ่านไปก่อนชั่วคราว
ส่วนเฉียนเสี่ยวซวงเองก็ฉลาดเฉลียว รู้ว่าที่ถามอาจไปแตะความลับบางอย่างของหลี่หย่วนเต้า จึงไม่เซ้าซี้ต่อ ยิ้มแล้วพยักหน้า
นางเอ่ยกับหลี่หย่วนเต้าด้วยความซาบซึ้งว่า "หลี่หย่วนเต้า คราวนี้ขอบคุณมาก ถ้าไม่มีนาย ฉันกับเมิ่งหลงคงไม่รู้จะจัดการยังไง"
"ใช่แล้ว ฉันเกือบพาประธานเดือดร้อน!"
เมิ่งหลงยังไม่หายใจเหนื่อยหอบ
เขามองเหอกุ้ยฟางที่สภาพยับเยินยิ่งนัก อยากจะซ้ำให้หนำใจอีกสักยก
แต่พอนึกได้ว่าถ้าต่อยคนให้ตายจริง จะนำปัญหาใหญ่หลวงมาให้ ก็ล้มเลิก
โมโห แต่ต้องไม่เสียสติ
ตอนนี้เหอกุ้ยฟางกลายเป็นคนไร้ค่า ก็สะใจเพียงพอแล้ว
"หย่วนเต้า พรุ่งนี้ฉันเลี้ยงเอง พวกเราสามคนไปสังสรรค์กันหน่อยดีไหม?"
เมิ่งหลงเกาหัว มองหลี่หย่วนเต้าด้วยความคาดหวัง
ภายในห้องส่วนตัว
เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ต่างก็คึกคักขึ้นมาทันที
พวกที่คิดเล็กคิดน้อย รีบเอ่ยปาก
"จะให้พี่หลงเสียเงินได้ยังไง? ให้ฉันเป็นเจ้ามือดีกว่า!"
"ไม่ๆๆ... ฉันเป็นเจ้ามือเอง บ้านฉันอยู่เมืองหยินซวงนี่! คุณชายหลี่กับพี่หลงและพี่เสี่ยวซวงมาไกล ฉันควรจัดเลี้ยงต้อนรับต่างหาก!"
"อย่าเถียงกันเลย ให้พี่หลงเป็นคนนัดเลี้ยงคุณชายหลี่ แต่ค่าใช้จ่ายพวกเราออก เอาไง? พี่เสี่ยวซวง ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ!"
พอมีคนเริ่มทัก
เพื่อนร่วมชั้นหลายคนก็แย่งกันพูดขึ้นมา
พวกที่เมื่อก่อนไม่ค่อยกระตือรือร้นกับเมิ่งหลง ตอนนี้ยิ้มหน้าบาน ใจดีเหลือเกิน คำประจบประแจงพรั่งพรูไม่หยุด
ส่วนเฉียนเสี่ยวซวง จากเดิมที่รู้สึกดี ตอนนี้กลายเป็นประจบเอาใจ ท่าทีเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง