หลู่ข่ายคิดว่าหว่านเย่เมื่อครู่ยังไม่ยอมจำนน ไปงัดที่พึ่งมาแล้วยกพวกมาเอาคืน
เดิมทีเพราะหวงเจียวปฏิเสธเขา บวกกับหลี่หย่วนเต้าก็เหมือนหนามทิ่มแทง ทำให้เขาอึดอัดราวกับมีก้างติดคอ โทสะเต็มอกไม่รู้จะระบายที่ไหน
แถมยังดื่มจนกรึ่ม ๆ พออาลี่โผล่มา โทสะในใจจึงระงับไม่อยู่แน่นอน
"ไอ้ท่านอวดดีจะเอายังไง"
"แม่งเอ๊ย ยังไม่เลิกอีกใช่ไหม"
หลู่ข่ายเดือดดาลสุดขีด พ่นน้ำลายใส่อาลี่เต็มหน้า
ดูท่าทางจะเป็นเพื่อนพี่สาวฉิงจริง ๆ น่ะสิ
ไอ้หมอนี่ก็โอหังเกินไปหน่อย!
อาลี่พ่นลมหายใจเหยียดเยือก ไม่แสดงอาการโต้ตอบ กล่าวต่อว่า "คุณชายหลู่อย่าตื่นเต้นไปเลย ที่ข้ามาเพราะได้รับคำสั่งจากท่านอวดดีให้เชิญคุณชายไปพบ แต่ก่อนอื่น ข้าอยากทราบว่า คุณชายหลู่เป็นเพื่อนพี่สาวฉิงจริงหรือไม่"
ถามถึงเรื่องนี้อีก!
หรือว่าพวกนั้นสงสัย?
ชิบหาย ช่างมัน ขอแค่ยืนกรานว่ารู้จักตวนมู่ฉิง พวกมันก็สืบไม่ได้!
หลู่ข่ายกัดฟันกรอด รวบรวมความกล้ากล่าว "เหลวไหล! คุณชายข้าย่อมเป็นเพื่อนพี่สาวฉิงอยู่แล้ว! เป็นไง พวกแกจะไม่ให้เกียรติพี่สาวฉิง คิดจะเล่นงานฉันงั้นสิ"
"ใช่ แม่งเอ๊ยพวกแกยังไม่คิดจะเลิกราใช่ไหม"
"ไอ้หว่านเย่ห่าอะไรนั่นจะมาแตะต้องเพื่อนร่วมชั้นพวกเรา เราไม่เอาความก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะตามมาหาเรื่องจุกจิกไม่เลิก"
"ไสหัวไปเดี๋ยวนี้เลยไป!"
พวกเพื่อนนักเรียนในที่นั้น อาศัยบารมีของหลู่ข่ายก็พลอยได้ใจโห่ร้อง ด่าทอชี้หน้าใส่อาลี่ไม่หยุดปาก
หลี่หย่วนเต้านั่งอยู่ข้าง ๆ มองดูเหตุการณ์นี้อยู่ มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เจ้าหลู่ข่ายนี่เสแสร้งเกินหน้าไปแล้ว มีหวังเรื่องแดงแน่!
"ดี คุณชายหลู่เป็นเพื่อนพี่สาวฉิง เช่นนั้นก็นับว่าท่านว่านเย่นั่นล่วงเกินคุณชาย"
"เพื่อคลี่คลายความเข้าใจผิดระหว่างกัน ผู้จัดการเราจึงตัดสินใจอยากขอเชิญคุณชายหลู่ไปพบสักครู่ ให้คุณชายกับท่านว่านเย่จับจอกเหล้าลบล้างอดีตที่ขุ่นข้อง!"
อาลี่สีหน้าปกติ กล่าวพลางยิ้ม
หลู่ข่ายขมวดคิ้ว จิตใจรู้สึกไม่ค่อยดี เอ่ยอย่างฉงน "ผู้จัดการพวกคุณคือ"
"ผู้จัดการเราก็ย่อมเป็นเพื่อนพี่สาวฉิงน่ะสิ! ที่นี่เป็นเขตอิทธิพลของสมาคมเถาฮวา ก็ต้องมีเพื่อนพี่สาวฉิงซึ่งก็คือผู้จัดการเราเป็นคนดูแล!"