ชัดเจนมาก
ตอนที่ยังอยู่บนรถ เจี่ยนโยวก็ได้ยินบทสนทนาของพวกเขาเลา ๆ
ยังไงซะในฐานะผู้แข็งแกร่งระดับปรมาจารย์ยุทธ ความสามารถในการได้ยินก็น่าทึ่งอยู่แล้ว
แต่เขาไม่ได้ยินชัดเจน เขาไม่รู้ว่าหลี่หย่วนเต้าจะไปล้างแค้นตระกูลซู นึกว่าตั้งใจไปเยี่ยมเยียนตระกูลซูเสียอีก!
เขาจึงรีบวิ่งหน้าตั้งมา ตั้งใจจะพาหลี่หย่วนเต้าไปตระกูลซู!
"ผู้อาวุโสเจี่ยน มากันได้ยังไงครับ?"
เห็นเจี่ยนโยวปรากฏตัว ซ่งไท่กับหลี่ต้าไคต่างมีสีหน้าประหลาดใจ พร้อมกับรีบเข้าไปคารวะ
"ก็มาง้อขอโทษคุณชายหลี่ไงล่ะครับ"
"เมื่อคืนหลานชายที่ไม่ได้เรื่องของผม ไปล่วงเกินคุณชายหลี่ ผมเองยังเนรคุณคุณชายหลี่เสียอีก น่าละอายจริง ๆ!"
เจี่ยนโยวยิ้มขื่น ๆ ถอนหายใจเล่าให้ทั้งสองฟัง
จากนั้นเขาหันไปดึงตัวเจี่ยนสิงเฉินที่ขาหักทั้งสองข้างลงมาจากรถ
"ขอโทษคุณชายหลี่ซะ!"
เจี่ยนโยวตวาดเสียงกร้าว
เจี่ยนสิงเฉินหมอบกับพื้น ร่ำไห้พลางตะโกนว่า "คุณชายหลี่ ขอโทษครับ ขอโทษครับ... ขอโอกาสให้ผมและคุณปู่สักครั้งเถอะครับ!"
"ไสหัวไปไกล ๆ เลย!"
"ข้าไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องเล็กแค่นี้กับพวกแกหรอก!"
หลี่หย่วนเต้ามองเจี่ยนสิงเฉินแวบหนึ่ง แล้วหัวเราะเย็น
"คุณชายหลี่ ผมรู้ว่าผมผิดแล้วครับ..."
เจี่ยนสิงเฉินหวาดกลัวจนตัวสั่น ร้องตะโกนอีกครั้ง
ถึงแม้ขาจะหักทั้งสองข้าง แต่เขาก็ยังกลัว กลัวหลี่หย่วนเต้าจะคิดบัญชีในภายหลัง
เขาจะยอมตายเหมือนเฉินเฟินขวงได้ยังไงกัน!
"ไอ้โง่ หุบปากก่อน!"
เจี่ยนโยวแผดเสียงเกรี้ยวกราด แววตาฉายประกายดีใจสุดขีด
คำพูดของหลี่หย่วนเต้า เขาฟังออกนะ
อีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะถือสาพวกเขาเลยสักนิด หมายความว่าคุณชายหลี่ยกโทษให้พวกเขาแล้ว?
เจี่ยนโยวรีบย่อตัวโค้งคำนับ "คุณชายหลี่ ผมมันไม่ใช่คน! เมื่อคืนทำเนรคุณคุณอย่างนั้น... ตอนนี้เราสองปู่หลานมาขอขมาแล้วครับ!"
"ในสายตาข้า เจ้าสู้มดปลวกยังไม่ได้เลย!"
"แต่เมื่อเห็นว่าเจ้าจริงใจนัก ข้าจะให้โอกาสเจ้า"
หลี่หย่วนเต้ามองเจี่ยนโยวอย่างเย็นชา เอ่ยว่า "เจ้าบอกว่าสนิทกับตระกูลซูใช่ไหม? งั้นนำทางไป"
"ได้เลยครับ ได้เลย!"
"คุณชายหลี่ ผมกับซูรุ่ยเฟิง ผู้เป็นหกแห่งตระกูลซู นับว่าเป็นคนรู้จักเก่าแก่เลยนะครับ!"