เมื่อปีนั้น
ม่ออู๋ชี่ได้พบหญ้าราชันล้ำค่าหลายต้นในหนองน้ำอวิ๋นเมิ่ง ซึ่งสามารถช่วยให้เขาหลอมศพหยินคู่กายให้กลายเป็นของล้ำค่าระดับสูงสุดได้ และยังทำให้ทะลวงเข้าสู่ระดับขั้นสร้างฐานได้โดยตรง!
แต่ในตอนนั้น
ตระกูลลู่ ซึ่งเป็นตระกูลลับแห่งการฝึกฝนเซียนก็ปรากฏตัวเช่นกัน
ลู่หานหัวหน้าตระกูลนำกลุ่มยอดฝีมือตระกูลลู่มาช่วงชิงหญ้าอำมหิตที่เขาค้นพบก่อนไป เมื่อเขารู้เรื่องก็ไล่ล่าพวกนั้นทันที
ทว่าลู่หานและพรรคพวกแยกย้ายกันหนี แถมยังให้คนนำหญ้าอำมหิตหนีออกนอกหลงกั๋วไป
สุดท้ายเขาตามไปจนพบ แต่กลับพบว่าหญ้าอำมหิตถูกทำลายไปแล้ว!
ด้วยความโกรธแค้น
ตอนนั้นม่ออู๋ชี่มีระดับการฝึกฝนถึงพลังปฐพี13 แล้ว จึงกลับไปที่ตระกูลลู่และสังหารล้างตระกูลทันที
ตอนนั้นผู้แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลลู่คือลู่หาน แต่ยังกลับมาไม่ถึง
ผู้ฝึกตนที่รักษาตระกูลอยู่ แข็งแกร่งสุดก็แค่ขั้นกลั่นปราณห้า
ตระกูลฝึกตนเล็ก ๆ จะต้านทานมารร้ายอย่างม่ออู๋ชี่ได้อย่างไร?
เพียงแค่หนึ่งก้านธูป เวลาที่ผ่านไป พวกเขาก็ถูกฆ่าจนไม่เหลือแม้แต่สุนัข!
ตอนนั้นลู่เสี่ยวเสี่ยว ลูกสาวของลู่หานรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด นางเห็นคนในตระกูลถูกฆ่า เห็นแม่ตาย และยังได้ยินม่ออู๋ชี่หัวเราะเยาะแล้วพูดว่า “กล้าดียังไงมาแย่งของของม่ออู๋ชี่ กล้าเป็นศัตรูกับสำนักซือหยา พวกแกหาที่ตายชัด ๆ!”
ด้วยเหตุนี้ ลู่เสี่ยวเสี่ยวจึงจำชื่อและหน้าตาของม่ออู๋ชี่ได้
หลายสิบปีผ่านไป
เมื่อได้พบม่ออู๋ชี่อีกครั้ง ลู่เสี่ยวเสี่ยวก็จำเขาได้ทันที!
“ม่ออู๋ชี่ ความแค้นทำลายตระกูล ความแค้นฆ่าเมีย ไม่มีวันอยู่ร่วมโลกเดียวกัน!”
ลู่หานร่างกำยำไว้ผมเกรียนเดินออกมา จ้องมองม่ออู๋ชี่ที่บาดเจ็บสาหัสอย่างดุดัน กัดฟันตะโกน “วันนี้ไม่แกตายก็ฉันตาย!”
ตู้ม!
สิ้นเสียงพูด ระดับการฝึกฝนพลังปฐพี13 สมบูรณ์ของลู่หานก็ระเบิดออกมาเต็มที่
รอบด้าน
ลู่เสี่ยวเสี่ยวและคนอื่น ๆ ที่มีพลังปราณประมาณเจ็ดถึงแปดขั้นก็ระเบิดพลังออกมาเช่นกัน
“บัดซบ!”
“พวกแกไสหัวไป!”
“ข้าไม่อยากฆ่าพวกแก!”
ม่ออู๋ชี่ทั้งโกรธทั้งตกใจ ตะโกนลั่น