ทั้งสองเร่งฝีเท้าเดินทางไปสองสามลี้
ไม่นานนักก็พบเห็นชายหญิงกลุ่มหนึ่งสวมชุดยุทธ์สีม่วงอยู่ไม่ไกลนัก
ตอนนี้พวกเขากำลังโยนศพสองร่างลงไปในหนองน้ำข้าง ๆ
"อีอี พี่สือเจิ้ง..."
เจี่ยงมี่โหรวกรีดร้อง ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ "ท่านผู้อาวุโส พวกเรามาช้าไป! เป็นความผิดของฉันเอง เป็นความผิดของฉัน ฉันเองที่ทำร้ายพวกเขา! หากไม่ใช่เพราะพวกเขาล่อคนจากสำนักนกอินทรีอัสนีไป เพื่อให้ฉันหนีรอดมาได้ ก็คงไม่ต้องมาเป็นแบบนี้"
"เข้าไปดูใกล้ ๆ ก่อนเถอะ!"
หลี่หย่วนเต้าส่ายหน้าแล้วเดินนำเข้าไป
นักยุทธ์จากสำนักนกอินทรีอัสนีที่สวมชุดยุทธ์สีม่วงสองสามคนนั้นสังเกตเห็นทั้งสอง
"นั่นคุณหนูตระกูลเจี่ยงจากสวินเมิ่งกั่งนี่!"
"ลงมือเลย จับตัวนางมา!"
"เอ๊ะ มันหาพวกมาเพิ่มด้วย หน้าใส ๆ ทั้งนั้น!"
ทั้งสองสามคนพูดพลางจ้องมองหลี่หย่วนเต้าอย่างพินิจพิเคราะห์
"ไอ้หนู เอ็งก็เป็นคนของตระกูลเจี่ยงรึ?"
"ถ้าไม่ใช่ล่ะก็ คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้ แล้วมาคำนับพวกข้า อาจจะได้มีชีวิตรอด!"
หลี่หย่วนเต้ามองคนพวกนั้นที่วางท่าทีหยิ่งยโสอย่างยิ่ง แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า "ไม่มีโอกาสรอดแล้ว!"
"เอ็งมาที่นี่เพื่อหาที่ตายรึ?"
"ให้ตายเถอะ อยากตายนักก็ไปตายซะ!"
ชายหนุ่มคนหนึ่งทำหน้าตะลึง แล้วหัวเราะเย็นชา พร้อมกับพุ่งเข้าไปหาหลี่หย่วนเต้าทันที
ตู้ม!
หลี่หย่วนเต้าฟาดฝ่ามือเข้าไป เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นละอองเลือด
นักยุทธ์ที่เหลือจากสำนักนกอินทรีอัสนีถึงกับนิ่งงันไปชั่วขณะ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
วิธีการสังหารที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ พวกเขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก!