บิดหัวหมู?
ลี่ฮว๋าก็ถูกคำพูดของหลี่หย่วนเต้าทำเอาตะลึงคาที่
พักใหญ่
นางจึงส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มเจื่อน หลังจากนั้นสีหน้ากลับเคร่งขรึม กล่าวว่า “หมูนักรบ ชื่อจริงว่าอุเมะคาวะ นาอิโกะ เป็นยอดฝีมืออันดับต้น ๆ ของซากุระคุนิ และยังเป็นหนึ่งในสิบยอดฝีมือแห่งพงไพรเชอร์รี่! ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมทารุณ ในวงการนักฆ่าและยุทธภพ ใคร ๆ ต่างพากันขวัญหนีดีฝ่อเมื่อได้ยินชื่อ”
ไม่ใส่กางเกงใน?
ชื่อช่างประหลาด
หลี่หย่วนเต้ายิ้มจาง ๆ ถามด้วยความสงสัย “พงไพรเชอร์รี่ เป็นสำนักยุทธ์ของซากุระคุนิหรือ?”
“ในซากุระคุนิ ไม่มีคำว่าสำนัก”
“แม้ว่าการฝึกฝนยุทธของพวกเขาจะสืบทอดมาจากหลงกั๋วของเรา แต่ก็พัฒนาแตกแขนงเป็นศาสตร์นินจาของตนเอง ยุทธภพของพวกเขาโดยมากมีตระกูลและสมาคมเป็นหลัก”
ลี่ฮว๋ามองหลี่หย่วนเต้าด้วยความสงสัย แววตาฉายแววไม่เข้าใจ
ตามหลัก
หลี่หย่วนเต้าฝึกฝนถึงระดับจอมยุทธ์อู่หวัง น่าจะพอเข้าใจยุทธภพทั้งในและนอกประเทศอยู่บ้าง
แต่เมื่อนึกถึงอายุของหลี่หย่วนเต้าในตอนนี้ นางก็คลายใจลงเล็กน้อย
ลี่ฮว๋ากล่าวต่อ “พงไพรเชอร์รี่นั่นคือหนึ่งในสมาคมที่แข็งแกร่งของซากุระคุนิ! หมูนักรบอุเมะคาวะ นาอิโกะเป็นจ้านอ๋องขั้นสูงสุด ฝีมือถึงขั้นครึ่งก้าวอู่หวง เฟิงไป๋ซานยังยากจะผ่านแม้แต่กระบวนท่าเดียว นายคิดว่าตัวเองสู้ได้หรือ?”
“ป้าลี่ หมายความว่าพวกซากุระคุนิจะมาจับหนูไป?”
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยเบิกตากลมโต ใบหน้าเผยความตื่นตระหนก
“ใช่”
“เธอเป็นแค่หนึ่งในเป้าหมายเท่านั้น ข้าสงสัยว่าในหลงกั๋วของเรา ยังมีคนอื่นเป็นเป้าหมายพวกมันอีก”
“คราวนี้พวกมันแอบบุกเข้าหลงกั๋วอย่างเงียบเชียบ ตอนนี้เตรียมลงมือขนานใหญ่ จับคนให้ได้แล้วกลับซากุระคุนิ”
ลี่ฮว๋าสีหน้าเคร่งเครียด “แต่ที่พวกมันแทรกซึม ล้วนเป็นแคว้นชายฝั่งทั้งนั้น ตอนนี้เจ้าจงตามข้ากลับไปเซียงเจียง พวกมันไม่กล้าบุกรุกเข้าไปหรอก เมื่อถึงตอนนั้น ยอดฝีมือมากมายของหลงกั๋วเราก็จะมาถึงแล้ว!”
“เพียงแต่ว่าตอนนี้ ในอวิ๋นโจว คงหายอดฝีมือมาต่อกรหมูนักรบได้ยาก!”