หลังจากออกจากสภาจวนเจ้าเมือง
เดิมทีหลี่หย่วนเต้าคิดจะตรงไปที่หอเก็บกลิ่นหอม เพื่อทำการย้ายหอเก็บกลิ่นหอม
เนื่องจากได้รับหนังสือราชการจากสภาจวนเจ้าเมืองแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องอื่นอีก
ที่ดินด้านหลังวิลล่าสวนดอกลิลลี่ก็ปรับเรียบเสร็จแล้ว
ตอนนี้สามารถย้ายหอเก็บกลิ่นหอมได้ทันที
แต่เมื่อก้าวเท้าออกจากสภาจวนเจ้าเมือง ก็มีคนแอบจับตาดูเขาอยู่!
และยังมีหลายสายตา หลายร่าง เห็นได้ชัดว่ามาไม่ดี!
"แปดในสิบเป็นไอ้ซื่อจื่อกระจอกอย่างไป๋เซี่ยงเซวียนนั่นแน่!"
"อยากหาที่ตาย งั้นฉันก็จะจัดให้!"
หลี่หย่วนเต้าหมุนตัว เปลี่ยนทิศทางแล้วก้าวเท้าเดินไป
คนที่ตามหลังก็แอบตามไปอย่างเงียบเชียบ
พวกเขาคิดว่าหลี่หย่วนเต้าไม่ได้สังเกตเห็น จึงไม่เพียงไม่ยอมทิ้งระยะห่าง แต่ยังคงติดตามอยู่ข้างหลังอย่างไม่ลดละ
หลี่หย่วนเต้าไม่แสดงอาการใด ๆ เดินเล่นไปตามถนนที่เต็มไปด้วยแสงสีของเมืองหลิวเจียง
ไม่นานหลังจากนั้น
เขาอ้อมไปไกลใหญ่ มาถึงด้านหลังของเขตวิลล่าเขาเจิ้นอวิ๋น
ที่นี่
เป็นประตูหลังของเขตวิลล่า ค่อนข้างเปลี่ยว
จึงมีผู้คนและรถผ่านไปมาประปราย
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่รกร้างไร้ผู้คน
ห่างจากประตูหลังไปหลายสิบเมตร
ก็ไม่มีกล้องวงจรปิดแล้ว
ที่นั่นอยู่ติดกับแม่น้ำหลิวเจียง
หลี่หย่วนเต้าเดินตรงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ แล้วหยุดฝีเท้า
"ออกมาเถอะ!"
เมื่อสิ้นเสียงของเขา
ในความมืดก็มีร่างสิบกว่าคนเดินออกมา
ใบหน้าของคนเหล่านี้เต็มไปด้วยความตกใจ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคิดว่าซ่อนตัวได้ดี แต่กลับถูกหลี่หย่วนเต้าจับได้ จึงรู้สึกไม่เข้าใจ
"ไอ้หนู ไม่คิดว่าจะถูกแกจับได้!"
"แกจงใจพาพวกเรามาที่ที่ไร้คนแบบนี้?"
"หึหึ... แกนี่มั่นใจนะ!"
หนึ่งในสิบกว่าคน ชายหน้ามีดแผลเป็นที่เป็นหัวหน้ากล่าวด้วยเสียงเย็น
คนเหล่านี้ไม่ใช่คนธรรมดา
แต่ละคนเป็นถึงนักสู้ขั้นเน่ยจิ้นสูงสุด และหัวหน้านั้นมีระดับการฝึกฝนถึงยอดฝีมือระดับเสวียนจิ่ง!
พวกเขามั่นใจมากว่าสามารถจัดการหลี่หย่วนเต้าได้อย่างง่ายดาย
"คุณชายคนนั้นไม่รู้คิดยังไง!"
"แค่ไอ้หน้าขาวนุ่มนิ่มแบบนี้ ต้องถึงขั้นยกพวกมาใหญ่โตขนาดนี้?"
"ใช่ พ่อคนนี้ต่อยหมัดเดียวก็ฆ่ามันได้แล้ว!"