"ชื่อเท่ดีนี่!"
หลี่หย่วนเต้าเก็บนามบัตร พูดกับซ่งไท่ด้วยรอยยิ้ม
ซ่งไท่ทำหน้าพิลึก ฝืนยิ้มตอบ "คือว่า...คุณชายหลี่ครับ ถ้าคุณไปที่นั่น ลองถามเคาน์เตอร์หน้าร้าน แล้วบอกคำลับกับพวกเขาดู ร้านของชุยเฟิงโหลวน่ะ เป็นร้านขายหมูสดนะครับ! คุณต้องบอกคำลับว่า ซื้อหัวหมู 100 ชั่ง! ถึงจะขึ้นไปสอบถามข้อมูลได้! แต่ถ้าพวกเขาไม่ให้เข้าไปจริง ๆ ก็บอกไปว่าผมแนะนำมาก็พอครับ!"
"ร้านขายหมูสด?"
หลี่หย่วนเต้าทำหน้างง แล้วก็อดกลอกตาไม่ได้
เขายังนึกว่าชื่อชุยเฟิงโหลวจะเพราะซะอีก แต่ดันเป็นที่ขายหมูสด
แต่ลองคิดดูอีกที
พวกเขาเป็นองค์กรค้าข่าวสาร ถ้าทำแบบซ่อนเร้นพิเศษก็ไม่แปลก
"เอาล่ะ เดี๋ยวผมจะไป พวกคุณกลับเถอะ!"
หลี่หย่วนเต้าโบกมือพลางพูด
ซ่งไท่ยกมือคารวะอย่างนอบน้อม "ขอบคุณคุณชายหลี่มากครับ! หวังว่าจะช่วยงานคุณชายได้บ้าง!"
หลังจากกล่าวขอบคุณอีกครั้ง ซ่งไท่ก็รีบพาซ่งซิวเหยียนจากไป
ขณะนั้น
ภายในวิลล่าไม้แดง
เย่ไร้ปรานี ตงเหมย และชิวเสวี่ย กำลังผลัดกันพูดเกลี้ยกล่อมเย่หยุน
ในที่สุด
เย่หยุนก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงขมขื่น "ชาตินี้ ฉันยอมอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิต!"
"เสี่ยวอวิ๋นเอ๊ย เรื่องหมั้นกับตระกูลถัง เราคงไม่ไปถอนหรอก ทางตระกูลถังก็คงไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ แน่ ยกเว้นถังซิ่วหยวนจะไม่ชอบเธอ"
"ถ้าเราปฏิเสธ พวกนั้นต้องหันมาเล่นงานคุณตา เล่นงานบริษัทพายุคลั่งแน่ ถึงเธอจะไม่สนใจ..."
"แล้วชิวเสวี่ยกับตงเหมยล่ะ?"
เย่ไร้ปรานีเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง
ยังไงซะ เขาก็ต้องทำให้หลานสาวคนนี้กลับมาถูกทางให้ได้
ไม่งั้นถ้าเบี่ยงเบนไปตลอดชีวิต จะเอายังไงกัน?
"ตระกูลถังมันกล้า..."
เย่หยุนกำหมัดแน่น พูดอย่างโกรธเกรี้ยว
เย่ไร้ปรานีส่ายหน้า ถอนหายใจ "พวกนั้นจะไม่กล้าได้ไง? ถ้าพาลทำให้ขายหน้า ตระกูลถังอยากจะทำลายเรา ก็แค่ดีดนิ้วเดียว!"
ได้ยินดังนั้น เย่หยุนก็เงียบไปนาน
พักใหญ่เธอลุกขึ้น เดินออกไปนอกวิลล่า พลางพูดว่า "ชาตินี้ บางทีฉันคงถูกโชคชะตากำหนดมาแบบนี้กระมัง! พรุ่งนี้หาคุณเวลาให้หน่อย แล้วฉันจะไปพบเขา! ตอนนี้ขอเวลาสงบใจสักหน่อย..."
พูดจบ
เธอก็เดินออกไปนอกวิลล่าอย่างคนสิ้นหวัง ด้านหลังโดยที่เย่ไร้ปรานีไม่ต้องกำชับ ชิวเสวี่ยและตงเหมยรีบตามไปทันที
เดินออกจากวิลล่า