โฮ่วตูตรงหน้าตอนนี้ ร่างกายคือโฮ่วตู แต่วิญญาณน่าจะเป็นจูซวีที่ว่า
พวกชุดดำที่โผล่มา ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเป็นศัตรูของจูซวีแน่!
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ …"
"ข้าเป็นใครน่ะหรือ?"
"ข้าก็คือโฮ่วตู! จูซวีอะไรนั่นข้าไม่รู้ พวกมันหาเรื่องผิดคนแล้ว!"
จูซวีหัวเราะลั่น ไม่ยอมรับตัวตน และยังเยาะหลี่หย่วนเต้า "แต่เด็กน้อยอย่างแก ยังไม่มีสิทธิ์รู้ว่าข้าเป็นใคร! พวกแกมาถึงที่นี่แล้ว ก็อยู่เสียที่นี่เถอะ!"
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเยือกเย็น "แกหลอกคนอื่นได้ แต่หลอกข้าไม่ได้!"
เขาใช้สัมผัสจิตวิญญาณกวาดตรวจ ก็ดูออกว่าจูซวีนี้ลึกล้ำแค่ไหน
วิญญาณข้างในต้องเป็นจูซวีแน่นอน
เขาหัวเราะเย็นต่อไปอีก "แกไม่ใช่ฮั่วตู และก็ไม่ใช่คนดีอะไร! เพียงแต่ชาวบ้านในเมืองจิงหุนโบราณซื่อเกินไป ใสเกินไป ก็เลยมองแกเป็นคนดี! แต่ความจริง พวกเขาถูกแกเลี้ยงไว้เหมือนกู่ ใช้ต่อชีวิตแก ให้แกได้มีพลังชีวิตมากพอจะทะลวงระดับขั้น!"
"แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขากลับสำนึกบุญคุณแก น่าขำจริง ๆ!"
จูซวีหรี่ตาลง ดูแคลน "ดูท่าแกคงเป็นพวกเดียวกับพวกชุดดำสินะ! ข้าไม่รู้ว่าแกพูดอะไรทั้งนั้น ข้าก็คือฮั่วตู! แกมาพ่นคำลวง ใส่ร้ายข้า คงมีแต่พวกโจรอย่างพวกแกแหละถึงใช้วิธีต่ำอย่างนี้!"
ตอนนั้นเอง
ซ่งซิวเหยียนที่หลี่หย่วนเต้าพยุงอยู่ ยังพอมีสติ อยู่ดี ๆ หน้าก็ซีด มองหลี่หย่วนเต้าด้วยแววตาตกใจ "คุณ…คุณเป็นคนร้ายรึเปล่า?"
"ถ้าผมเป็นคนร้าย ป่านนี้ก็ลวนลามคุณ หรือไม่ก็หักดอกไม้เล่นแล้ว!"
หลี่หย่วนเต้าเบ้ปาก
ซ่งซิวเหยียนยิ่งงงหนัก "ถ้าอย่างนั้นตาโฮ่วเป็นคนร้ายเหรอ? ไม่จริง! โรงเรียน ตลาด ถนนในเมืองนี้ ตาโฮ่วออกทุนสร้างหมดเลยนะ! ทุกคนในเมืองก็ได้บุญคุณจากเขา! เขาจะเป็นคนร้ายได้ไง!"
"คนร้ายไม่เอาหน้าตัวเองมาแปะว่าฉันเป็นคนร้ายหรอก"
หลี่หย่วนเต้าอึ้ง "แถมเงินแค่นี้สำหรับหมอนั่น มันก็เหมือนเศษกระดาษ ไม่เห็นมีค่าอะไร"