เลิกเรียนตอนเย็น
หน้าประตูใหญ่โรงเรียนของหลิ่วจงหยวน
ตอนนี้มีนักเรียนกลุ่มใหญ่ที่ชอบดูความครึกครื้นมารวมตัวกัน พวกเขามีสีหน้าตื่นเต้น ไม่ยอมแยกย้ายกันไป
ท่ามกลางผู้คน
เด็กสาวผมยาวสยายใส่ชุดวอร์มปราด้าทั้งชุดคนหนึ่ง กำลังมองไปทางฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าเหยียดหยามอย่างเต็มที่ ในท่าทางที่สูงส่งเหนือผู้อื่น
แต่
สิ่งที่อยู่ในมือของเธอ แม้จะบอกว่าเป็นกระเป๋าถือสั่งทำพิเศษรุ่นรุ่นลิมิเต็ด แต่กลับทำให้นักเรียนหญิงรอบ ๆ หลายคนอิจฉาจนตาแดง!
กระเป๋าแบบนี้ ถึงมีเงินก็ใช่ว่าจะซื้อได้!
นับประสาอะไรกับรุ่นรุ่นลิมิเต็ด ราคาเป็นล้าน ยังซื้อไม่ได้เลย!
ไม่แปลกที่เด็กสาวคนนี้จะมีท่าทางที่ดูถูกทุกสิ่งอย่างนี้!
"สมกับเป็นนักเรียนย้ายมาจากดินแดนปินไห่จริง ๆ ตระกูลรวยนี่มันไม่เหมือนกันเลยนะ!"
"นี่แค่รวยอย่างเดียวเหรอ? คนทั่วไปจะไม่มีสิทธิ์ย้ายเข้าเรียนเลยนะ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอีกฝ่ายเลย เธอคือคุณหนูของท่านซือไป่เว่ย รองจื่อฮุยสื่อแห่งซวินหลงเยวี่ยน! แต่ว่าทำไมถึงต้องมาโรงเรียนที่หลิวเจียงของเราด้วยนะ?"
"คุณหนูซือเอ่อหลานมีสถานะอะไร? การที่นางยอมมาโรงเรียนหลิวเจียงของเราด้วยตัวเอง แสดงว่านางให้เกียรติพวกเรา! ยิ่งกว่านั้น การที่พวกเราได้อยู่โรงเรียนเดียวกับนาง ก็ถือเป็นเกียรติของพวกเรา!"
นักเรียนไม่น้อยกระซิบกระซาบวิจารณ์กัน มีทั้งความยำเกรง ทั้งประจบประแจง ทั้งทึ่ง ฯลฯ
ตอนนี้ ที่ยืนอยู่ข้างซือเอ่อหลาน ยังมีหญิงวัยกลางคนอ้วนฉุ หน้าตาหมองคล้ำคนหนึ่ง ซึ่งก็คือเหอกุ้ยเฟินที่ก่อนหน้านี้ถูกย้ายออกจากห้องเรียนแพทย์นั่นเอง!
ตอนนี้เธอเป็นอาจารย์อยู่ที่คณะบริหารธุรกิจ
เธอชูนิ้วนางขึ้นมา ตวาดใส่จูเก่อเสี่ยวเซี่ยที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยมือตบว่า: "อีนังตัวแรดนี่ เธอจะถูกคุณหนูซือใส่ร้ายได้ยังไง? เธอขโมยของของคุณหนูซือ ข้าเห็นกับตา!"
"แล้วของที่เธอขโมยยังเป็นลิปสติกเกอร์แลงรุ่นลิมิเต็ดของคุณหนูซือ! นั่นมันตั้งสองแสน! ถ้าทำเลอะทำเสียหาย เธอจะชดใช้ไหวไหม? หืม ถ้าไม่ใช่เพราะลิปสติกยังดีอยู่ จะต้องให้เธอนั่งจนคุกพังในกรมตำรวจแน่!"
คำพูดนี้