พูดจบคำหนึ่ง
เนี่ยซวีก็ยืดอกเชิดคาง ทำท่าทางเหมือนปลงตก พร้อมตายแต่โดยดี
แต่ว่า
หลี่หย่วนเต้าจะมองไม่ออกได้อย่างไรกัน ว่าไอ้หมอนี่มันมีลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ ชัด ๆ ก็แค่ใช้ไม้ตายยั่วอารมณ์เขาเท่านั้นเอง
"ไม้ตายยั่วอารมณ์เจ้าใช้กับข้าไม่ได้หรอก ข้าจะฆ่าเจ้าหรือไม่ มันขึ้นอยู่กับอารมณ์ล้วน ๆ! ฆ่าเจ้า ก็ไม่ต่างอะไรกับการบี้มดสักตัว ดังนั้นคำพูดของเจ้าจึงไร้ความหมายใด ๆ สำหรับข้า"
"อีกอย่าง หากเจ้ายังพูดจาไร้สาระอยู่อย่างนี้ บางทีข้าอาจจะเชือดเจ้าซะตอนนี้เลยก็ได้!"
หลี่หย่วนเต้าหิ้วตัวเนี่ยซวีขึ้นมา พลางหัวเราะเย็น "ในเมื่อเจ้าไม่ยอมบอกคนที่อยู่เบื้องหลัง ข้าก็คงต้องไปหาเรื่องถึงอาจารย์ของเจ้าแล้วกระมัง!"
เมื่อได้ยินดังนั้น
ในใจของเนี่ยซวีก็อดไม่ได้ที่จะพลุ่งพล่านไปด้วยความตื่นเต้น
เข้าไปสิ!
เข้าไปในเขางาเสือเลย!
เพียงก้าวเข้าไปเมื่อไหร่ ไอ้แก่นี่ก็ซวยแน่!
ในแววตาของเนี่ยซวีฉายแววสังหาร
เขาพูดต่อว่า "ถ้าเช่นนั้น ท่านหมายจะบุกเข้าไปงั้นหรือ? ก็แค่ดูว่าท่านจะมีความกล้าพอหรือเปล่าเท่านั้นเอง!"
"เหอะ ๆ..."
หลี่หย่วนเต้าส่งเสียงหัวเราะเย็นเยียบอย่างดูแคลน
เขากวาดตามองรอบ ๆ โดยรอบ แล้วจึงหิ้วตัวเนี่ยซวีก้าวเข้าไปในม่านเมฆหมอกสีดำ
ที่นี่ไม่มีค่ายกลต้องห้ามต่อต้านสัมผัสจิตวิญญาณ ดังนั้นสัมผัสจิตวิญญาณของเขาจึงตรวจสอบสภาพภายในเมฆหมอกดำได้อย่างแจ่มชัดโดยเร็ว
ทางที่เข้าไป เป็นหุบเขาลึกแคบอันคดเคี้ยวเลี้ยวลด มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
สองข้างทางคือทิวเขาสูงชันที่โล่งเตียนเป็นสีเทาดำ ราวกับงาเสือที่สับเปลี่ยนไขว้กันไปมา และก็เหมือนกระบี่แหลมคมที่บิดเบี้ยว ทิ่มแทงทะลุท้องฟ้า
บางที
ชื่อที่เรียกขุนเขาแถบนี้ว่าเขางาเสือ อาจจะมีที่มาจากสิ่งนี้ก็เป็นได้!
หมอกดำที่ปกคลุมหนาทึบราวกับม่านทมิฬ อบอวลจนเกือบจะเป็นเนื้อเดียวกัน เมื่อก้าวเข้าไปภายใน ทำให้คนรู้สึกเหมือนถูกกดทับหายใจไม่ออก!
อีกทั้งหมอกดำยังมีสารพิษร้ายแรงถึงตายแฝงอยู่ และยังเป็นสารพิษนับร้อยชนิดที่ผสมปนเปกันจนเกิดเป็นหมอกดำ
หากเปลี่ยนเป็นยอดฝีมือระดับจอมยุทธ์อู่หวังคนอื่นที่ก้าวเข้ามา ณ ตอนนี้เกรงว่าคงรู้สึกผิดปกติ หรือถึงขั้นเริ่มถูกพิษเล่นงานแล้ว