ทำลายสายธรรม ดับสกุล?
สวี่เสี่ยวกู่ฟังคำของหลี่หย่วนเต้าแล้ว ก็หยุดฝีเท้าอีกครั้ง หันมามอง
นางจ้องหลี่หย่วนเต้าครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเย็นเยียบว่า: "เจ้ารู้หรือว่าสำนักเหยียบกระบี่คืออะไร แล้วรู้หรือไม่ว่าจีหงเหยียนนั่น เป็นผู้แข็งแกร่งที่น่ากลัวแค่ไหน? อาจารย์ของข้า ก็ถูกนางสังหาร! นางไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์เลย!"
"ช่างเถอะ... เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอาจารย์ข้าเป็นใคร!"
พูดจบ
นางก็เร่งฝีเท้าต่อไป
แต่เมื่อเดินมาถึงส่วนลึกของอู๋เก๋อ ตรงหน้าซากตึกสีดำมโหฬาร ฝีเท้าของนางก็ช้าลง ร่างกายสั่นสะท้าน ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำอย่างยิ่ง
ตอนนี้รอบ ๆ ศพของเซี่ยเฉิงหลงและคนอื่น ๆ มีผู้ฝึกยุทธ์ของอู๋เก๋อมามุงจำนวนมาก กรมตำรวจเองก็มาถึงในเวลาแรกสุด
ศพบนพื้น คลุมผ้าขาวไว้แล้ว
หลี่หย่วนเต้าเห็นความโศกเศร้าปรากฏบนร่างของสวี่เสี่ยวกู่ ในใจก็อดหวั่นไหวเล็กน้อยไม่ได้
ดูท่าเด็กสาวคนนี้ จะสำนึกในบุญคุณที่เซี่ยเฉิงหลงสั่งสอนวิชาฝึกเซียน
หลี่หย่วนเต้าอดยิ้มไม่ได้: "งั้นก็พอดี ข้าจะไปพบอาจารย์ของเจ้าสักหน่อย!"
"เขาตายแล้ว!"
"ถ้าเจ้ายังหัวเราะอีก ข้าไม่รังเกียจที่จะฆ่าเจ้าตอนนี้!"
สวี่เสี่ยวกู่ใบหน้างามกลายเป็นเย็นชา หันมามอง ทั่วร่างมีเจตนาฆ่า
แต่ว่านางตัวสั่นในตอนนี้ มีทั้งความกลัว ความเสียใจ และความโกรธ
แต่หลี่หย่วนเต้ามองออก ผู้หญิงคนนี้ ไม่เคยฆ่าคน!
ปากนี่ ก็แข็งกร้าวมาก
"เจ้าฆ่าข้าไม่ได้" หลี่หย่วนเต้าตอบเรียบ ๆ
สวี่เสี่ยวกู่ดูถูก: "ไม่รู้เรื่องจริง ๆ"
"ข้าช่วยอาจารย์ของเจ้าได้"
หลี่หย่วนเต้าพูดขึ้นมากะทันหัน
สวี่เสี่ยวกู่ตะลึง เบิกตางามมองมา: "จริงเหรอ? หรือเจ้าแค่แกล้งให้ข้าสนุก? ฮ่า ๆ... อาจารย์ข้าหัวขาดไปแล้ว เจ้ามั่นใจ? ถ้ารักษาไม่หาย เจ้ารู้ผลที่ตามมามั้ย!"