สิบล้าน!
สำหรับคนธรรมดาแล้ว นี่มันเหมือนเงินก้อนโตมหาศาลที่ห่างไกลความเป็นจริง!
แม้แต่กับติงกง ซึ่งถือเป็นบุคคลใหญ่ในกรมตำรวจ ก็ยังเป็นรายได้ที่สูงจนน่าตกใจ!
ไอ้หมอนี่ กล้าบ้าบิ่นเรียกร้องเกินเลยจริง ๆ!
เห็นได้ชัดว่า ปกติติงกงแอบรับผลประโยชน์มาไม่น้อย!
แต่จะให้ทำตามใจคนฉ้อฉลแบบนี้ หลี่หย่วนเต้าจะยอมได้ยังไง
เงินเขามีพอเอาออกมา แต่เขาไม่อยากเสียเงินให้ไอ้ติงกงนี่ฉ้อฉลไปฟรี ๆ
เขาหัวเราะเย็น เอ่ยว่า “เงินฉันไม่มี ติดคุกก็ไม่อยากติด แกมันน่ารำคาญ ไม่คู่ควรสอบสวนฉัน เรียกผู้กองพวกแกมาเถอะ!”
“ฮ่า ๆ …”
“ไอ้หนู ยังปากแข็งอีกนะ! ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริง ๆ!”
ติงกงกัดฟัน หัวเราะอย่างเดือดดาล “อยากเจอท่านผู้กอง? เสียใจด้วยนะ แกยังไม่มีคุณสมบัตินั่น! ถ้าไม่ใช่เพราะแกจงใจทำร้ายคน ส่งผลกระทบใหญ่หลวง ข้าคงไม่สนใจมาตรวจสอบแกด้วยซ้ำ แกจะจ่ายเงิน หรือจะจองจำคุก? เลือกเอาเอง! อย่าหาว่าข้าไม่เตือนนะ พฤติกรรมเลวทรามของแก อาจต้องโทษจำคุกตลอดชีวิต!”
หลี่หย่วนเต้าหาวปากกว้าง ทำปากยื่น “ที่แกพูด ฉันไม่เลือกสักอย่าง! ถ้าแกไม่เรียกผู้กองพวกแกมา ฉันต้องโทรหาหยางเฮ่าแล้วล่ะ!”
“หยางเฮ่า?”
“อะไรคือผีนั่น? อย่ามาเปลี่ยนเรื่องใส่ข้า! กรมตำรวจเราไม่มีคนชื่อหยางเฮ่า”
ติงกงหัวเราะเย็น “หรือหยางเฮ่าที่แกพูดถึงเป็นทนาย? ในอำเภอปินโจว ไม่เคยได้ยินชื่อทนายหยางเฮ่า! หรือเป็นทนายต่างถิ่น? ไม่เป็นไร แกโทรหาเองสิ! แต่ถึงจะเชิญทนายมาก็ไม่มีความหมาย ถ้าไม่คิดจะจ่ายเงิน ก็รอจำคุกตลอดชีวิต อย่าหวังออกไปจากที่นี่!”
“อ้าว?”
“แกไม่รู้จักหยางเฮ่าเหรอ?”
หลี่หย่วนเต้าเลิกคิ้ว แปลกใจมาก
หยางเฮ่า คนผู้นั้นคือผู้กองกรมตำรวจหลิวเจียง เป็นระดับผู้กองขั้นตรี สำหรับคนอย่างติงกง เรียกได้ว่าเป็นบุคคลสูงส่งฟ้าดิน!
ไอ้หมอนี่ กลับไม่รู้ชื่อผู้กองระดับสูงกว่าตนในกรมตำรวจ!
ดูท่า ปกติเจ้าพวกนี้เป็นพวกเกียจคร้าน ไม่ยอมสนใจเรื่องงาน!
“หยางเฮ่าคือตัวอะไรกันแน่ เป็นทนายดังมาก?”
“จะดังแค่ไหน ข้าจำเป็นต้องแคร์เขาด้วย?”