กำหนดกติกางั้นรึ?
ฟ่อ!
ไอ้หมอนี่ คิดจะประมือกับท่านผู้เฒ่าหลงรึ?
ในห้องอาหารของหอพัก หลายคนแอบสูดลมหายใจเย็นเยียบ สีหน้าตื่นตระหนก
หลงปั๋วเป็นถึงรองประมุขของสำนักเหยียบกระบี่ ระดับการฝึกฝนน่าสะพรึงนัก ล่ำลือกันว่าขึ้นสูงถึงขั้นสูงสุดของจอมยุทธ์อู่หวังมานานแล้ว
ตอนนี้ยิ่งก้าวมาถึงขั้นครึ่งก้าวราชายุทธ!
ไปประมือกับเขา ไม่ต่างอะไรกับเอาไข่ไปชนหิน รนหาที่ตายชัดๆ?
"เด็กน้อยไร้เดียงสา เจ้าจะประมือกับข้ารึ?"
หลงปั๋วโกรธจัดจนหัวเราะออกมา ใบหน้าแก่เฒ่าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า: "แกน่ะ ไม่มีคุณสมบัติพอประมือกับข้า! แล้วยังกล้ามาต่อต้านสำนักเหยียบกระบี่ของข้า! ไม่รู้ว่าแกไปเอาความกล้ามาจากไหน!"
"เสียใจด้วยนะ!"
"นายน่ะ ไม่มีคุณสมบัติพอจะประมือกับฉัน แล้วสำนักเหยียบกระบี่ของนายก็ไม่มีคุณสมบัติพอจะเป็นศัตรูกับฉัน!"
"ฉันจะให้นายลงมือ ก็แค่ให้โอกาสนายได้ลงมือ!"
หลี่หย่วนเต้าส่ายหน้าแล้วพูดว่า: "กลัวว่าถ้านายลงมือทีหลัง นายอาจไม่มีโอกาสน่ะสิ! ดังนั้นถ้าคุณเป็นตัวแทนของสำนักเหยียบกระบี่ได้ ก็ลงมือเลยตอนนี้! พอฆ่าคุณแล้ว ฉันจะได้ล้างบางทั้งสำนักของพวกคุณ!"
บ้าเอ๊ย!
ปากกล้าเกินไปแล้ว!
นี่มันจะพลิกแผ่นดินเลยรึไง!
หลายคนถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ บางคนถึงกับตัวสั่นเทา
แม้แต่พวกผู้แข็งแกร่งจากหลายตระกูลที่เคยเห็นฝีมือของหลี่หย่วนเต้า เห็นเขาจัดการราชครูสวรรค์ไปได้ง่ายๆ ตอนนี้ก็ยังใจเต้นไม่เป็นส่ำ
ราชครูสวรรค์นั้นก็เก่งกาจจริง แต่นั่นก็แค่คนเดียว!
แต่สำนักเหยียบกระบี่น่ะสิไม่เหมือนกันนะ!
นั่นคือสุดยอดสำนักยุทธ์ที่ยืนหยัดมาเกือบพันปี!