สองคนนี้ มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน?
ทุกคนในที่นั้นตาโตด้วยความตะลึง มองไปอย่างอึ้งๆ
แม้แต่ต้วนเจิ้งโฉวก็ยังทำสีหน้าดูละคร
วันนี้เขาตั้งใจจะสั่งสอนหลี่หย่วนเต้าให้หลาบจำ แต่ตอนนี้ดูละครก่อนก็ไม่เลว
รอยยิ้มบนหน้าถังซิ่วหยวนหุบลงเล็กน้อย เขาหันไปมองหลี่หย่วนเต้า “น้องชาย ดูเหมือนนายจะตั้งใจแย่งของรักของพี่แล้วล่ะ! แต่...แบบนี้มันไม่ดีเลยนะ หน้าพี่จะเอาไปไว้ไหน?”
“คุณชายถัง อย่าไปฟังนังเจียงฮุ่ยหลานพูดเพ้อเจ้อ!”
เย่หยุนทั้งตกใจและโกรธ เธอรีบอธิบาย
แล้วชี้นิ้วไปที่เจียงฮุ่ยหลานด้วยความโกรธ “เจียงฮุ่ยหลาน! แกพูดอะไรบ้าๆ หุบปากสกปรกนั่นซะ!”
“เสี่ยวอวิ๋น ไม่จริงใช่ไหม?”
ถังซิ่วหยวนมองมาด้วยท่าทีจริงจังแล้วถาม
เย่หยุนส่ายหน้าอย่างหนักแน่น “ไม่ใช่! ฉันกับหลี่หย่วนเต้าแค่รู้จักกันผิวเผิน!”
“ดี ฉันเชื่อเธอ!”
ถังซิ่วหยวนยิ้มพยักหน้า แล้วหันไปมองหลี่หย่วนเต้า “ไอ้หนู บอกตามตรง ฉันให้โอกาสนาย!”
“ฉันไม่อยากมีเรื่องยุ่งยาก อย่ามายุ่งกับฉัน”
หลี่หย่วนเต้ากลับไม่สนใจเขาเลย หันไปพูดกับเจียงฮุ่ยหลาน “เรื่องของพวกคุณจบแล้ว ต่อไปก็ถึงเรื่องของฉัน!”
เห็นดังนั้น สีหน้าถังซิ่วหยวนก็แย่ลงทันที
เย่หยุนและเยี่ยอู๋ฉิงต่างร้อนใจอย่างมาก อยากจะพูดเกลี้ยกล่อมหลี่หย่วนเต้า
“ไอ้ผู้ชายสารเลว แกอยากตาย!”
เจียงฮุ่ยหลานตะโกนลั่น
“แกน่ะแหละอยากตาย!”
“ตอนนี้แกหุบปากก่อน ฉันจะคุยกับสวีหมิงเท่อ!”
หลี่หย่วนเต้าไม่สนใจผู้หญิงคนนี้ หันไปพูดกับสวีหมิงเท่อ “ฉันบอกก่อนหน้านี้แล้ว ว่าเราจะได้เจอกันเร็วๆ นี้!”
สวีหมิงเท่อถอนหายใจเฮือกหนึ่ง แต่ไม่ตอบ กลับหันไปมองชุยเฟิง “น้องชุยครับ เรื่องนี้...พี่ลำบากใจนะ!”
“พี่สวี่ ขอโทษคุณชายหลี่เถอะ!”
“แล้วก็ช่วยคุณชายหลี่หาใครที่เขาต้องการหา!”
ชุยเฟิงสูดลมหายใจลึกพลางพูดอย่างหนักแน่น
คุณชายหลี่?
เมื่อเห็นชุยเฟิงประมุขหอชุยเฟิงผู้สง่างาม เรียกหลี่หย่วนเต้าด้วยชื่อเช่นนี้ ถังซิ่วหยวนและคนอื่นๆ ก็อดแปลกใจไม่ได้
“เฮอะๆ...ชุยเฟิง ดูท่าว่าพวกแกคงได้ผลประโยชน์มหาศาล หรือไม่ก็มีที่มาที่ไปเกี่ยวข้องกับไอ้หนูนี่!”
“ก็แค่เขา มีสิทธิ์อะไรมาคุยกับเรา?”