ผู้ชี้นำคนก่อน!
แววตาฆ่าของหลี่หย่วนเต้าพลุ่งพล่านราวคลื่นน้ำ เอ่ยเสียงเย็นว่า: "เบื้องหลังที่แจกป้ายบุปผาเหมยนี้ เป็นอำนาจของฝ่ายใด?"
"รุ่นพี่ ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน!"
"แต่หลังจากที่ได้เป็นผู้ชี้นำ ทุกครั้งพวกเขาจะสุ่มส่งสารสื่อบุปผาเหมยมาให้ พร้อมกับทรัพยากรฝึกฝนที่แจกแบบมั่ว ๆ ด้วย! ด้วยสิ่งล่อใจเช่นนี้ ข้าย่อมไม่อยากจะละทิ้ง ดังนั้นจึง..."
หลัวเฉินเจวี๋ยส่ายหัว ใบหน้าบิดเบี้ยวเหมือนจะร้องไห้
หลี่หย่วนเต้าพยักหน้าน้อย ๆ ไม่ถามซ้ำอีก
ไม่ว่าหลัวเฉินเจวี๋ยจะโกหกหรือไม่ เขาก็เกียจคร้านที่จะสืบสาวลึกลงไป
เขาชี้ไปที่หน้ากากดำบนใบหน้าของอีกฝ่าย: "ถอดออกมาเถอะ! ของสิ่งนี้ พวกเจ้าได้มาจากที่ไหน?"
"รุ่นพี่ ได้มาจากโลงศพฝังวิญญาณขอรับ!"
หลัวเฉินเจวี๋ยตอบตามตรง
ปู้ชิงโฉวที่อยู่ข้าง ๆ ก็รีบผงกศีรษะพ้องเสียง
และหลังจากที่หลัวเฉินเจวี๋ยถอดหน้ากากดำออก เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า ไอ้หมอนี่ตาบอด!
ส่วนร่างกายของอีกฝ่าย ดูเหมือนจะมิใช่ร่างของผู้อื่น เพราะวิญญาณกับร่างแทนเข้ากันได้อย่างเหมาะเจาะ
แต่ดูจากสภาพแล้ว ร่างนี้มีปัญหาอยู่บ้าง จึงจำต้องใส่ไว้ในโลงศพที่อยู่ข้างโลงไม้สวรรค์ยักษ์โน้น เพื่อหล่อเลี้ยงเอาไว้ มิให้มันเน่าเปื่อยตายด้าน
หลี่หย่วนเต้าหยิบหน้ากากดำมาจากมือของอีกฝ่าย ซึ่งเหมือนกับที่ได้จากมือของปู้ชิงโฉวไม่มีผิด
พอดูออกทีเดียว
ว่าทั้งสองคนได้ของดีมาบ้าง จากหุบผาฝังวิญญาณแห่งนี้
ไม่อย่างนั้นก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะตั้งฐานการฝึกฝนได้สำเร็จ โดยอาศัยร่างสิงสถิตในสภาพที่ไร้ร่างตนเช่นนี้!
"พวกเจ้าว่าไอ้เฒ่าไม่ตายนั่นคือใคร? คนเดียวกันทั้งคู่หรือเปล่า? หรือว่าสองคน?"
หลี่หย่วนเต้าจู่ ๆ ก็ถามขึ้น
ปู้ชิงโฉวกับหลัวเฉินเจวี๋ยอดมองหน้ากันมิได้ ก่อนที่ทั้งคู่จะส่ายหัวอย่างจนใจ