มู่หั่วสือ?
แล้วนั่นมันอะไรกัน?
ฟังสองตาพูดกัน หลี่หย่วนเต้าที่อยู่ในเงามืดก็อดแปลกใจไม่ได้
เขาเคยเห็นสมบัติล้ำค่ามานับไม่ถ้วน
แต่ของอย่างมู่หั่วสือ เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก
อย่างไรก็ตาม ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่าง
นั่นคือเขาอาจเคยเห็นมู่หั่วสือมาก่อน เพียงแต่ชื่อเรียกไม่เหมือนกัน!
อย่างเช่นเฉียนฉ่ายเฉ่า หน้าตาคล้ายกัน แต่ที่จริงแล้วยาที่ซังเฉาหย่าประมูลไปคือเฉินอีเฉ่า!
"มู่หั่วสือ!"
"นั่นคือรากฐานของตระกูลซัง! พวกแกคิดจะตัดไฟแต่ต้นลมงั้นรึ? อยากเปิดศึกกับตระกูลซังก็พูดมาตรง ๆ เลย!"
ซังเฉาหย่า ใบหน้าเฒ่าบึ้งตึง กล่าวด้วยความโกรธ "อีกอย่างประโยชน์หลักของมู่หั่วสือก็คือใช้ทำให้ไฟใต้พิภพบริสุทธิ์ขึ้น ทำให้ยาที่ปรุงออกมามีคุณภาพสูงขึ้น! ตระกูลฟ่านพวกแก รู้จักปรุงยาหรือ? ให้พวกแกไปก็มีแต่จะทำลายของดีโดยเปล่าประโยชน์!"
ฟ่านตู๋ส่ายหน้ากล่าว "นี่ไม่ต้องให้แกมาสั่ง! อีกอย่างมู่หั่วสือไม่ใช่ของตระกูลซัง! เมื่อหลายร้อยปีก่อน มู่หั่วสือเดิมทีเป็นของตระกูลฟ่านเรา! ที่ของตกมาอยู่ในมือตระกูลซัง ก็เพราะบรรพบุรุษตระกูลฟ่านเราได้มา สุดท้ายถึงยกให้พวกแก!"
พูดถึงตอนท้าย
น้ำเสียงฟ่านตู๋ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น แถมยังสั่นเครือ
ส่วนในใจเขาแอบร้อนรนตะโกน: มู่หั่วสือ หรือเรียกอีกอย่างว่ามู่เสินสือ คือสมบัติล้ำค่าระดับแกนหลักที่ใช้วางค่ายอี้เสินได้! ค่ายอี้เสิน ใช้ได้ทั้งรุกและรับ ตามข่าวลือยังทำลายหมอกของป่าทึบหมอกมัวได้ด้วย!
ของสิ่งนี้ ต้องเอามาให้ได้!
"ตลก!"
ซังเฉาหย่าไม่เชื่อคำพูดของอีกฝ่าย กล่าวอย่างเย็นชา "มู่หั่วสือคือสมบัติสืบทอดของตระกูลซัง ข้าจะไม่มีทางส่งมอบเด็ดขาด!"
เห็นดังนั้น
คิ้วของฟ่านตู๋ก็อดขมวดไม่ได้
ไม่ได้ ขืนบีบให้เขาจนตรอก
ถ้าเขาทำลายมู่เสินสือ ก็จะสูญเปล่าหมด!
คิดได้ดังนั้น
ฟ่านตู๋เอ่ย "งั้นก็ส่งเฉียนฉ่ายเฉ่ามาซะ! ไม่ใช่... ของนี่น่าจะเรียกว่าเฉินอีเฉ่าต่างหากล่ะ? นั่นเป็นยาล้ำค่าช่วยชีวิตเลยนะ! อย่าคิดว่ามีแต่ตระกูลซังที่รู้จักยาล้ำค่านี่!"
"ของนี่ หน้าตาเหมือนเฉียนฉ่ายเฉ่า แต่ที่จริงแล้วกับเฉียนฉ่ายเฉ่าที่เคยปรากฏในปีก่อน ๆ มีความแตกต่างละเอียดอ่อนอยู่! และยาวิเศษเช่นนี้ สามารถช่วยชีวิตคนได้เลยนะ!"
