จะลุกขึ้นยืนอีกครั้งเหรอ?
ปู้หลิวอวิ๋นที่นั่งอยู่บนรถเข็นตาโตด้วยความตกใจ “คุณชายหลี่ คุณบอกว่ารักษาขาผมที่หักได้เหรอ?”
แต่พอพูดออกไป
ใบหน้าของปู้หลิวอวิ๋นก็เต็มไปด้วยความดีใจสุดขีด
เพราะเขาเองก็รู้ดีเหลือเกินว่าหลี่หย่วนเต้าเป็นตัวตนที่น่ากลัวขนาดไหน
คนที่มีพลังอำนาจล้นฟ้าขนาดนี้ บางทีอาจจะทำได้ทุกอย่างก็ได้ แค่ขาสองข้างนี่ก็เรื่องกล้วยๆ
จะได้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง!
ไม่ต้องเป็นไอ้ขาพิการไปตลอดชีวิตแล้ว!
เพียงแต่ว่า
คนในตระกูลซูหลายคนกลับมองมาด้วยสายตาประหลาดใจ
หลี่หย่วนเต้าชี้ไปที่ซูซานช่านซึ่งแขนขาด แล้วพยักหน้า “ฉันจะทำให้แขนเขางอกใหม่เดี๋ยวนี้แหละ! รักษาขาหักก็ได้เหมือนกัน!”
“อะไรนะ!”
“แขนงอกใหม่เนี่ยนะ เป็นไปได้ยังไง?”
คนในตระกูลซูที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันส่ายหัว ไม่มีใครเชื่อเลยสักคน
แม้แต่หลี่หว่านที่รู้ว่าฝีมือการแพทย์ของหลี่หย่วนเต้านั้นน่าทึ่งมาก ในแววตาก็ยังแฝงความประหลาดใจกับความสงสัยอยู่
“หย่วนเต้านายแน่ใจนะว่าจะรักษาที่นี่?”
ถึงจะรู้ว่าฝีมือการฝึกฝนของหลี่หย่วนเต้านั้นน่ากลัวขนาดไหน แต่เรื่องการแพทย์นี่อาจจะไม่ได้เทพเหมือนกันก็ได้ ต่อให้จะเคยเห็นฝีมือการปรุงยาของหลี่หย่วนเต้ามาแล้ว เขาก็ยังอดกังวลไม่ได้
“ที่ตรงนี้แหละ!”
หลี่หย่วนเต้าพยักหน้า แล้วบอกให้ซูซานช่านนั่งลง
แต่ตอนนั้นเอง
เถาเซิงพ่อบ้านก็เดินกระหืดกระหอบเข้ามา “ท่านผู้อาวุโสใหญ่ แขกมาแล้ว! หมอเทวดาขาพิการคนนั้นมาแล้ว! ท่านหมอหวงบอกว่ามีธุระสำคัญจะมาพบท่าน!”
“หมอหวงน้อยมานี่เอง!”
“เชิญเร็ว เชิญเร็ว!”
ตาของซูซานช่านเป็นประกายขึ้นมานิดๆ แล้วรีบบอก
พอพ่อบ้านเถาเซิงรีบหันหลังเดินออกไป เขาก็แสดงสีหน้าขอโทษขอโพย “หย่วนเต้า คือตอนนี้มีแขกที่ค่อนข้างมีเกียรติมาหา ให้ฉันไปพบก่อนจะได้ไหม?”
ท่าทีกับคำพูดอ่อนน้อมแบบนี้ ทำให้คนตระกูลซูมองแล้วรู้สึกขัดหูขัดตาสุดๆ
แต่พอนึกถึงตอนที่หลี่หย่วนเต้าพลิกมือสังหารผู้แข็งแกร่งระดับอู่หวงจากบริษัทเป่าเสวี่ยได้ ก็ได้แต่กัดฟันก้มหน้าลงเหมือนเดิม
ความแข็งแกร่งของหลี่หย่วนเต้าเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้ คนที่น่ากลัวขนาดนี้ ซูซานช่านจะทำท่าทางนอบน้อมแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก