"ฮูว..."
"นั่นมันเนตรนิลสงครามหมูป่า!"
"ได้ข่าวว่าพลังรบของอุเมะคาวะ นาอิโกะนั้นทัดเทียมจอมยุทธ์ขั้นอู่หวง แถมยังสามารถสังหารจอมยุทธ์ขั้นอู่หวงทั่วไปได้ ก็เพราะมีท่านนินจาหมูปราบนี่แหละ ที่ทำให้จอมยุทธ์หมูป่าอุเมะคาวะ นาอิโกะก้าวขึ้นเป็นสุดยอดจอมยุทธ์แห่งซากุระคุนิ!"
เฟิงไป๋ซานที่ถูกหลี่หย่วนเต้าต่อยอกบุบจนบาดเจ็บสาหัส พอเห็นเงาลวงตาอันแผ่คลื่นกดดันมหาศาลบนร่างของอุเมะคาวะ นาอิโกะ ดวงตาทั้งคู่ก็เปล่งประกายวาบ ร่างกายพลันคึกคักขึ้นมา
เขาพ่นลมเย็นออกมาแล้วเอ่ยเสียงเบา
ยอดฝีมือคนอื่น ๆ ของศาลวินิจฉัยก็สะท้านไปทั้งร่าง แต่ใบหน้ายังคงตึงเครียดและหวาดหวั่น
"ท่านเฟิง เนตรนิลนี้คืออะไร?"
"ดูน่ากลัวจัง!"
"ไม่รู้ว่าท่านจอมยุทธ์หมูป่าจะจัดการคนผู้นี้ได้หรือเปล่า!"
มีคนถามขึ้นด้วยความสงสัย
ส่วนคนอื่นแสดงสีหน้าร้อนรนและคาดหวัง
เฟิงไป๋ซานรีบตอบ: "ร่างนินจา คือวิชานินจาที่สืบทอดจากการฝึกปรือของยอดฝีมือซากุระคุนิ! คล้ายกับร่างธรรมที่ผู้ฝึกบำเพ็ญยุคโบราณของหลงกั๋วเราพูดถึง หวังว่าใต้เท้าหมูนักรบจะจัดการเขาได้นะ! ไม่งั้นพวกเราตายแน่!"
ในความคิดของเขา
หากหลี่หย่วนเต้าชนะและจับอุเมะคาวะ นาอิโกะได้ พวกเขาก็คงมีทางตายสถานเดียว
เมื่อกี้เขาบีบบังคับให้หลี่หย่วนเต้าส่งมอบเคล็ดวิชาที่ฝึกอยู่ แถมสุดท้ายยังลงมือฆ่า
แต่ถ้าอุเมะคาวะ นาอิโกะสู้ชนะได้ บางทีพวกเขาอาจยังมีโอกาสรอด!
"เนตรนิล?"
"ฮึ่ม...น่าสนใจดีนะ!"
"มันมีความคล้ายคลึงกับฟ้าดินร่างธรรมที่ผู้ฝึกบำเพ็ญเซียนฝึกฝนขึ้นมาอยู่บ้างเหมือนกัน"
หลี่หย่วนเต้ามองเงาลวงตาด้านหลังอุเมะคาวะ นาอิโกะ แล้วรู้สึกประหลาดใจอยู่ในใจ
ครานี้เมื่อมีเนตรนิลหนุน มองดูพลังของอุเมะคาวะ นาอิโกะก็น่าพรั่นพรึงกว่าตอนแรกยิ่งนัก
ระดับการฝึกฝนของอีกฝ่ายนั้น เทียบได้กับจอมยุทธ์ขั้นอู่หวงกลางขึ้นไปอย่างแน่นอน!
มิน่าถึงมีระดับการฝึกฝนแค่กึ่งขั้นอู่หวง แต่กลับอาจหาญบ้าระห่ำบุกลึกเข้าในอวิ๋นโจวของหลงกั๋วได้โดยไม่หวาดหวั่น
ทว่า
สิ่งที่อุเมะคาวะ นาอิโกะกำลังเผชิญหน้าในตอนนี้คือหลี่หย่วนเต้า!
ในสายตาของคนหลัง ระดับการฝึกฝนเท่านี้ ไม่ต่างอะไรกับมดแมลงที่มาทำอวดดี!