ผลกระดูกวสันต์พุ่งหายเข้าไปในต้นไม้แห้ง หลี่หย่วนเต้าและคนอื่น ๆ เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
ที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงยิ่งกว่าคือ ลวี่ซานซู เจ้าบ้านตระกูลลวี่แห่งสวินเมิ่งกั่งและพรรคพวก ถูกกิ่งก้านของต้นไม้แห้งนั่นฟาดกระเด็นไปหมด
"ต้นไม้แห้งนี่ อาจเป็นร่างหลักของยาล้ำค่าก็ได้!"
"มิน่าถึงหนีมาได้หลายร้อยลี้ มันต้องมีวิญญาณแน่!"
หลิ่วหยุนหลงถึงกับสูดหายใจเฮือกแล้วอุทาน
หลิ่วหรูซื่อและคนอื่นพยักหน้าตาม
หลี่หย่วนเต้าก็ประหลาดใจสุดขีด ปล่อยสัมผัสจิตวิญญาณออกไปโดยไม่รู้ตัว เตรียมจับจ้องผลกระดูกวสันต์ในต้นไม้แห้งนั่น
แต่วินาทีต่อมา
เขาก็ตะลึงอีกครั้ง
ผลกระดูกวสันต์หนีเข้าไปในต้นไม้แห้งจริง ๆ
ขณะเดียวกัน ในต้นไม้แห้งยังมีคนอยู่คนหนึ่ง!
ร่างผอมแห้งซ่อนตัวอยู่ในต้นไม้แห้งเหมือนมัมมี่ แถมยังไม่มีหัว เป็นคนไร้หัว!
น่าอัศจรรย์ที่คนคนนี้ยังมีชีวิต!
"ฮ่า ๆ ๆ..."
"ดี ดี ดี!"
"ต้นไม้นี้ทำร้ายคนได้ด้วยตัวเอง ต้องมีวิญญาณแน่!"
"ยาล้ำค่านั่นคือแก่นแท้ในตัวมัน ต้นไม้แห้งคือร่างหลัก!"
ลวี่ซานซูที่เมื่อครู่ถูกต้นไม้แห้งฟาดกระเด็นไป หัวเราะเสียงดังลั่นตอนนี้ ดูตื่นเต้นมาก เขาเช็ดเลือดที่มุมปากแล้วพูดว่า "ของสิ่งนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ ถ้าเราอยากเอามันมาครอง ต้องใช้ไม้เด็ดหน่อยแล้ว"
"ยาล้ำค่า ยาล้ำค่าระดับยอดเยี่ยม!"
ผู้แข็งแกร่งคนอื่นของตระกูลลวี่ก็บาดเจ็บต่างระดับ บางคนถึงขั้นสาหัสลุกไม่ขึ้น แต่ใบหน้าพวกเขายังเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ยาล้ำค่าที่มีจิตวิญญาณเต็มเปี่ยมแบบนี้ หายากมาตั้งแต่โบราณ ถ้าได้มา ตระกูลลวี่อาจทะยานขึ้นไปอีกขั้น รุ่งเรืองยิ่งกว่าเดิม ทัดเทียมตระกูลสวรรค์ หรือแม้กระทั่งเหนือกว่า!
ลมหายใจของทุกคนเริ่มกระชั้นถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว
"คุณชายหลี่ ให้กระผมลงมือไหม?"
"จับพวกเขา แล้วแย่งยาล้ำค่ามา"
ในที่ลับสายตาซึ่งอยู่ไม่ไกล ทัวป๋ออิ๋งเอ่ยถามเบา ๆ ด้วยความเคารพ
หลี่หย่วนเต้ามองไปที่ลวี่ซานซูและพรรคพวก ฝ่ายนั้นสนใจทั้งหมดอยู่ที่ต้นไม้แห้ง
เขาโบกมือให้ทุกคน แล้วถอยร่นไปหลังก้อนหินใหญ่บนยอดหวังโยวหยา พูดว่า "พวกเรารอก่อน ดูสิว่าต้นไม้แห้งนั่นมันคือตัวประหลาดอะไรกันแน่ เราจะได้ดูการแสดงไปด้วยดี ๆ ด้วย ส่วนยาล้ำค่า ไม่หนีไปไหนแน่!"