เมื่อเห็นจูหัวคู่ต่อสู้ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งหน้าตาดูเจ้าเล่ห์ชวนให้รังเกียจ ใบหน้าของฉื่อชงก็พลันเคร่งเครียดขึ้นมาทันที
สำหรับจูหัวแล้ว เขาเองก็รู้จักอีกฝ่ายดี
ไม่ต้องพูดถึงระดับการฝึกฝนของอีกฝ่าย ซึ่งอยู่ในขั้นปลายของยอดฝีมือระดับเสวียนจิ่งของแท้!
เมื่อเทียบกับตัวเขาแล้ว สูงกว่าอยู่หนึ่งขั้นย่อย!
ทว่าฉื่อชงก็มีความมั่นใจของตัวเองเช่นกัน ระดับของเขาด้อยกว่าอยู่ขั้นย่อยหนึ่ง แต่ฝ่ามือเหล็กเย็นที่เขาฝึกฝน บัดนี้ฝึกจนบรรลุขั้นเล็กสมบูรณ์แล้ว สามารถต่อกรกับผู้แข็งแกร่งขั้นปลายของระดับเสวียนจิ่งได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ!
สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เล็กน้อย ฉื่อชงมองจูหัวที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เปล่งเสียงทุ้มว่า "ข้าอยากจะขอประลองฝ่ามือกรงเล็บเหยี่ยวไร้เงาของท่านจูมานานแล้ว!"
"คำพูดของท่านฉื่อนี่ ทำเอาจูคนนี้รู้สึกปลาบปลื้มจนลนลานเลยนะ!"
"เทียบกับฝ่ามือเหล็กเย็นของท่านแล้ว ฝ่ามือกรงเล็บเหยี่ยวไร้เงาอะไรนี่ของข้า ยังห่างชั้นอยู่มากโข!"
จูหัวยิ้มจาง ๆ พลางส่ายหัวกล่าว "แต่ว่าบัดนี้ข้าบรรลุถึงขั้นปลายของยอดฝีมือระดับเสวียนจิ่งแล้ว มาประมือกับท่าน จะดูเป็นการเอาเปรียบด้วยระดับการฝึกฝนเกินไปหรือเปล่า? หากท่านไม่อยากพ่ายแพ้จนน่าเกลียดเกินไป คุกเข่ายอมแพ้ตอนนี้ก็ยังได้นะ!"
คุกเข่ายอมแพ้?
สีหน้าเก่าคร่ำของฉื่อชงเปลี่ยนฉับพลัน ตะคอกอย่างตกใจและเดือดดาลว่า "ท่านจูนี่พูดจาโอหังนักนะ! มั่นใจเกินไปหน่อยหรือเปล่า? หึ ฝ่ามือเหล็กเย็นของข้า ก็ไม่ใช่ของดีแต่ชื่อหรอก!"
แววตาของจูหัวหรี่ลงเล็กน้อย ครั้นแล้วก็พยักหน้ากล่าว "ที่ภูเขาดอกไม้โลหิตออกคำสั่งล่าสังหารได้ ก็เห็นได้ว่าฝ่ามือเหล็กเย็นเป็นวิชายุทธ์ที่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ ดังนั้นคำพูดของท่าน ข้าเชื่อ! ด้วยการมีอยู่ของฝ่ามือเหล็กเย็น ฝีมือของท่าน ไม่ด้อยไปกว่าผู้ที่อยู่ในขั้นปลายของยอดฝีมือระดับเสวียนจิ่งเลย! เพียงแต่… ทุกอย่างต้องประมือกันถึงจะรู้!"
"ในเมื่อท่านไม่ยอมแพ้ ข้าก็จะตีให้ท่านคุกเข่าลง!"
สิ้นเสียง
จูหัวพุ่งวาบร่างเข้าหาฉื่อชงทันที