"หมายความว่าไง?"
สีหน้าหลี่หว่านดูไม่ดี พูดเย็นชาว่า "บ้านเราเซ็นสัญญาแล้ว แถมมีโฉนดแล้ว ที่นี่ก็คือบ้านของเรา ถึงพวกคุณจะเป็นสมาคมที่อยู่อาศัย ก็มาทำมั่วไม่ได้!"
ไป๋จงกั๋วในเวลานี้ก็แข็งกร้าวขึ้นมาทันที "พวกคุณนี่เก็บเงินมั่วหรือไง? ระวังเราแจ้งตำรวจนะ! ค่าธรรมเนียมธุรกรรมที่ไหนแพงขนาดนั้น! แถมสมาคมที่อยู่อาศัยก็ไม่เคยมีค่าธรรมเนียมธุรกรรมอะไรเลย!"
ได้ยินเสียงโกรธของอาและอาสะใภ้
หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้ว แล้วเดินตามเข้าไป
ชายตาเหล่จากสมาคมที่อยู่อาศัยสะบัดสัญญาในมือ ยิ้มเยาะ "คุณบอกว่าเซ็นสัญญาแล้ว นี่คือบ้านของคุณ? ตลกสิ้นดี!"
"อธิบายให้ชัดหน่อย!"
หลี่หย่วนเต้าเดินมาถึงตรงหน้า พูดเย็นชา
ชายตาเหล่ดูถูก "บ้านพวกคุณทำธุรกรรมผิดกฎหมาย เซ็นสัญญาซ้อน สัญญาเป็นโมฆะหมด! เพราะฉะนั้นบ้านนี้ตอนนี้คือที่ดินไร้เจ้าของ ดังนั้นต้องให้พวกคุณเซ็นสัญญา เพื่อคืนบ้านที่ได้มาโดยมิชอบ! แถมยังต้องจ่ายค่าปรับ 150,000! พวกคุณเซ็นเลย มีผลทันที!"
คำพูดของอีกฝ่าย
ทำให้หลี่หว่านและไป๋จงกั๋วตะลึงค้างอยู่กับที่ ในหัวมีเสียงหึ่งอื้ออึง
พวกเขาแทบไม่เชื่อว่าบ้านใหม่ของตัวเองมีปัญหา
หมู่บ้านเก่าที่บ้านอันหยานู่น กำหนดรื้อถอนมาแล้ว คือสิ้นเดือนอ้ายเดือนนี้ ก็จะเริ่มรื้อ
ดังนั้นหลี่หว่านจึงตัดสินใจแล้วว่า ช่วงตรุษนี้ทั้งครอบครัวจะย้ายบ้าน
เพราะฉะนั้นการรื้อถอนที่นั่น พวกเขาก็เซ็นชื่อยินยอมไปแล้ว
บ้านจะจัดการยังไงก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขาแล้ว เงินค่าชดเชยนั้น ไม่ได้แม้แต่บาทเดียวแน่นอน
เพราะสองสามีภรรยาพวกเขาเอาเงินหนึ่งหมื่น มาแลกบ้านวิลล่าหลังนี้ที่ใหญ่กว่าและสภาพแวดล้อมดีกว่า แบบแทบราคาทุน
สำหรับหลายครอบครัวธรรมดา คงเป็นสิ่งที่แม้แต่ฝันก็อยากได้เลยทีเดียว!
แต่บ้านยังไม่ทันได้เข้าอยู่เลย ยังไม่ทันอุ่นบ้านเลย คนของสมาคมที่อยู่อาศัยก็มา บอกว่าบ้านผิดกฎหมาย สัญญาเป็นโมฆะ พวกเขาจะยึดคืน!
สำหรับหลี่หว่านและไป๋จงกั๋ว มันก็คือฟ้าผ่าลงกลางวันแสกๆ!
หลี่หว่านหายใจติดขัดหลายที ตัวแทบยืนไม่อยู่ ไป๋จงกั๋วพยุงไว้ "แม่เสี่ยวเสี่ยว อย่าเพิ่งร้อนใจ อย่าร้อนใจ..."