ราชครูสวรรค์ถือดาบหักลอยอยู่กลางอากาศ เรียกคลั่งฟ้าดิน
เพียงไม่กี่ลมหายใจ
ร่างของเขาก็อาบไล้ด้วยสายฟ้า
ลมกรรโชกและเมฆดำในห้วงว่าง พร้อมกับสายฟ้าแลบแปลบ ยิ่งทวีความน่าเกรงขาม!
ก้อนเมฆสายฟ้าขนาดใหญ่เท่าสนามบาสเกตบอลลอยอยู่เหนือศีรษะ เปี่ยมด้วยพลานุภาพแห่งฟ้า กดดันจนคนแทบหายใจไม่ออก
และภาพตรงหน้า
ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตะลึงงัน
หากก่อนหน้านี้ ฝีมือของราชครูสวรรค์ทำให้พวกเขาหวาดหวั่น
งั้นตอนนี้ ฝีมือที่ราชครูสวรรค์สำแดงออกมา ก็ทำให้พวกเขาต้องยอมจำนนและกราบไหว้อย่างสิ้นเชิง
ในสายตาคนเหล่านี้ ราชครูสวรรค์คือเซียนในตำนาน ไร้เทียมทาน ไร้ผู้ต่อกร!
“ราชครูสวรรค์เซียน ราชครูสวรรค์เซียน…”
หลัวสวินเฟิงและหลัวอันป๋อพากันคุกเข่าลงกับพื้น ร้องเรียกเซียนไม่หยุดปาก
สถานการณ์เช่นนี้
ทำให้ฟ่านตู๋ที่กำลังต่อสู้ดิ้นรนในใจอย่างที่สุด ตัดสินใจครั้งสุดท้ายในที่สุด!
ก่อนหน้านี้เขายอมสวามิภักดิ์ต่อหลี่หย่วนเต้าและยอมอยู่ข้างหลี่หย่วนเต้า
แต่ตอนนี้
เขากลับทรยศอีกครั้ง!
เมื่อเห็นราชครูสวรรค์ถือดาบหักสำแดงอิทธิฤทธิ์ สัญชาตญาณเอาตัวรอดอันแรงกล้าในใจฟ่านตู๋ก็ทำให้เขาเลือกทรยศหลี่หย่วนเต้า เลือกไปอยู่ฝ่ายราชครูสวรรค์
เขาวิ่งหน้าตั้งอย่างไม่คิดชีวิต ไปคุกเข่าลงไม่ไกลจากราชครูสวรรค์ โขกศีรษะไม่หยุด
ตอนนี้เขาไม่สนแล้วว่าราชครูสวรรค์จะให้โอกาสเขาหรือไม่ แต่อย่างน้อยขอคุกเข่าขอร้องก่อนเถอะ!
ไม่อย่างนั้น
ด้วยพลังของราชครูสวรรค์ขนาดนี้ ในสายตาเขา หลี่หย่วนเต้าต้องต้านไม่ไหวแน่!
การโจมตีสองครั้งก่อนหน้า บางทีราชครูสวรรค์อาจไม่ได้เอาจริงด้วยซ้ำ แค่หลี่หย่วนเต้าบังเอิญสะเดาะเคราะห์ไปได้!
ตอนนี้ราชครูสวรรค์ลงมือเต็มกำลังแล้ว หลี่หย่วนเต้าต้องตายแน่!
ถ้าเขายังอยู่ข้างหลี่หย่วนเต้าอีก มันก็คือทางตายชัดๆ?
เพื่อเอาชีวิตรอด
ตอนนี้เขาไม่แคร์อะไรทั้งนั้น!
และวินาทีนี้
พวกฮูเหยี่ยนเผยกับซ่างกวนปู้ไล่ที่เดิมทีค่อนข้างสงบนิ่ง ต่างพากันตื่นตระหนก
แม้แต่อู๋ม่อที่รู้จักพลังของหลี่หย่วนเต้าดี ก็ยังไม่สบายใจ
“คุณชายหลี่ นี่… ตอนนี้… เราจะทำยังไงกัน?”
“ราชครูสวรรค์ดูเหมือนจะเป็นเซียน? คุณชายหลี่ ตอนนี้จะทำยังไงดี เราตายแน่!”