ให้ประธานกลิ้งมานี่?
โอหังจริง!
อีกฝ่ายยังเรียกชื่อประธานตรง ๆ ด้วย!
หรือว่ารู้จักประธาน?
แล้วตัวเองมีที่พึ่งพาอันใดกันแน่!
สีหน้าลู่เฉินแปรเปลี่ยนไม่หยุด
จากนั้นเขากัดฟันกรอด พูดเสียงเย็นว่า "แน่ะแก! ฉันจะโทรหาประธานเดี๋ยวนี้! หวังว่าเมื่อประธานพาคนมาแล้ว แกจะไม่เสียใจ!"
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเบา ๆ "โทรหาจีกังสิ บอกให้กลิ้งมานี่! ใช่แล้ว ฉันชื่อหลี่หย่วนเต้า บอกให้รู้ด้วยว่าเขาจะมาเจอใคร!"
"ดี ดี ดี..."
แก รอเลย!
ลู่เฉินคำรามลั่น รีบควักโทรศัพท์
ตอนนี้เขากลัวมากว่าหลี่หย่วนเต้าจะเปลี่ยนใจ ลงมือฆ่าเขา!
ถ้าโทรตามประธานได้ ให้ประธานมา อย่างน้อยเขายังมีโอกาสรอด
เหอปัวมองลู่เฉินที่หยิบมือถือออกมา อย่างกับมองไอ้โง่
แกไปมีเรื่องกับคุณชายหลี่ คิดว่าโทรศัพท์จะช่วยได้?
ชะตากรรมยังไงก็สมควรตาย!
เดี๋ยวพอบอสมา คนแรกที่ต้องตายก็คือแก!
อย่าว่าแต่ประธานเลย ต่อให้เจ้าบ้านเก่าตระกูลอู๋แห่งตระกูลสูงศักดิ์ ต่อหน้าคุณชายหลี่ก็ต้องยอมสยบ!
ลู่เฉินมันบ้าอะไรของมัน!
เชี่ย รู้ว่ามีเรื่องกับคุณชายหลี่ ฉันไม่มีทางมาเด็ดขาด!
เหอปัวด่าในใจ หน้าเศร้า ส่ายหัวอย่างหมดเรี่ยวแรง ได้แต่คุกเข่าอยู่ที่เดิมอย่างหวาดกลัว สวดภาวนาไม่ให้ตัวเองโดนพัวพัน หวังว่าสุดท้ายหลี่หย่วนเต้าจะไม่ถือโทษเขา
ขณะเดียวกัน
ทางลู่เฉินต่อโทรศัพท์ติดแล้ว รีบเล่าเรื่องที่เกิด
จีกังที่ปลายสาย
พอได้ยินชื่อหลี่หย่วนเต้า ก็ชะงักไปพักใหญ่
"แกว่าเขาชื่ออะไร? หลี่หย่วนเต้า?" ในโทรศัพท์ จีกังถามเสียงเดือด
"คนนี้ชื่อหลี่หย่วนเต้าจริง ๆ!"
"มันฆ่าพวกเราไปหลายคน!"
"ประธานครับ รีบพาคนมาเลยนะ ต้องฆ่ามันให้ได้!"
ลู่เฉินรีบตอบ
จีกังสติแตกทันที ตวาดอย่างตื่นตระหนกว่า "ไอ้สัตว์! ลู่เฉิน แกมันโง่! แกรอฉันก่อนนะ! อย่าเพิ่งตายเร็วนักล่ะ!"
คำพูดนี้
ทำให้ลู่เฉินอึ้งไป
ประธานโมโหขนาดนี้ หรือว่าตั้งแต่แรกไอ้หลี่หย่วนเต้านี่ก็เคยมีเรื่องกับประธาน?
ไม่งั้นท่านประธานจะพลุ่งพล่านขึ้นมาได้ไง!
แถมตอนนี้ยังทำร้ายลูกน้องสมาคมหินดำของเรา ท่านประธานยิ่งโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ!
ต้องใช่แน่!
ดี ดี ดี!
ไอ้ชาติหมา แกรอตายเถอะ!
วางสายแล้ว ลู่เฉินเลื่อนสายตาจับหลี่หย่วนเต้า ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น