เงามังกรและอสรพิษทะยานพลิ้ว วิชาเวทมนตร์น่าตื่นตะลึง!
แม้ในสายตาของหลี่หย่วนเต้า มันจะเป็นเพียงวิชาของผู้ฝึกตนกึ่งสำเร็จรูปที่ถูกเผยแพร่โดยหน่วยงานรักษาความปลอดภัย แต่วิชาที่แสดงออกมาก็ยังคงสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน
หาใช่สิ่งที่นักสู้ทั่วไปจะเทียบได้ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแดนเทวะก็ยังห่างไกลนัก!
จะว่าไปแล้ว นี่ก็คือผู้แข็งแกร่งระดับสร้างฐานนี่นา!
เข้าสู่ขอบเขตที่เหนือสามัญชนแล้ว สามารถบรรลุขั้นเริ่มต้นของการงดอาหารได้ ไม่ถือว่าเป็นมนุษย์ธรรมดาอีกต่อไป!
ดังนั้นการลงมือของหน่วยงานรักษาความปลอดภัยจึงสะเทือนโลก
โทคุงาวะ ฮิเดโยชิที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะอุทานด้วยความตื่นเต้นว่า: "ดินแดนเซียนสร้างฐาน นี่คือดินแดนเซียนสร้างฐานของจริง!"
"ไม่รู้ว่าคุณชายหลี่จะรับมือได้ไหม… เพียงแต่ เหตุใดต้องลงไม้ลงมือกันถึงเพียงนี้…"
กล่าวถึงตรงนี้ โทคุงาวะ ฮิเดโยชิก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบา ๆ
หลังจากเหตุการณ์พลิกผันของตระกูลก่อนหน้านี้ และหลี่หย่วนเต้าได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ โทคุงาวะ ฮิเดโยชิก็เข้าใจแล้วว่ายังมีคนเก่งกว่าและมีฟ้าเหนือฟ้า
ที่แท้แดนเทวะที่เขาเคยคิดว่าไร้เทียมทาน ก็เปราะบางเหลือเกินเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง!
ดังนั้นมาถึงตอนนี้ โทคุงาวะ ฮิเดโยชิก็ไม่มีจิตใจสู้รบที่แหลมคมและเปิดเผยแบบแต่ก่อนอีกแล้ว!
"อาจารย์เจ๋งที่สุด!"
"ฆ่ามัน ฆ่ามัน!"
ในทางกลับกัน หน่วยงานรักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ด้านข้างกลับเต็มไปด้วยความคึกคะนอง ตะโกนอย่างตื่นเต้น
เขามองไปที่แขนที่ถูกตัดของตัวเอง ในที่สุดบนใบหน้าก็เผยให้เห็นถึงความอำมหิตเล็กน้อย ในแววตาคือความแค้นเกรี้ยวกราดไม่รู้จบที่มีต่อหลี่หย่วนเต้า
"วิชาเช่นนี้ ไม่เลว!"
"เพียงแต่น่าเสียดาย… ดูดีแต่ใช้การไม่ได้…"
หลี่หย่วนเต้าพูดเรียบ ๆ หนึ่งประโยค จากนั้นก็ยกมือขึ้นฟาดออกไปกลางอากาศหนึ่งฉาด
เกิดเสียงอุดอู้ดังตึง
วิชาที่หน่วยงานรักษาความปลอดภัยแสดงออกมาแตกกระจายทันที ส่วนตัวเขาก็ถูกฉาดเงาลวงตบจนล้มคว่ำลงกับพื้น
และในเวลาเดียวกัน
มือข้างหนึ่งของเขาก็ถูกระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดตามไปด้วย
"แก..."