"มาเป็นข้ารับใช้ของข้ากันเถอะ!"
ยูกิโยชิมองหลี่หย่วนเต้าจากที่สูงด้วยท่าทีหยิ่งยโสและดูแคลน
แต่คำพูดนี้
กลับทำให้โทคุงาวะ ฮิเดโยชิกับโทกิโมโตะ ชูจิถึงกับงงไปหมด
หลี่หย่วนเต้าก็เป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับแดนเข้าวิญญาณเหมือนกันนะ!
จะให้คนอื่นคุกเข่าเป็นข้ารับใช้ เป็นไปได้ยังไง?
โทคุงาวะ ฮิเดโยชิรีบเตือนอาจารย์ของตนว่า "ท่านอาจารย์ คุณชายหลี่ก็เป็นผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานนะครับ! เขาอาจจะสู้ท่านไม่ได้ แต่ถ้าท่านอยากจะรั้งตัวเขาไว้ เกรงว่า... คงยาก!"
"ท่านอาจารย์ แค่ไล่เขากลับไปก็พอ!"
"ถ้าจับตัวเขาได้ด้วย ก็ยิ่งดีใหญ่เลย!"
โทคิโมโตะชูจิที่อยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยปากเสริม
"เหอะ ๆ..."
แต่ตอนนี้ ยูกิโยชิกลับหัวเราะเย็นชา แล้วส่ายหัวพูดว่า "เขาไม่ใช่ผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานหรอก! เขาเป็นแค่ผู้ฝึกวิญญาณเท่านั้น หรือก็คือยังอยู่ในระดับฝึกปราณ! ถ้าข้าดูไม่ผิด น่าจะอยู่ที่ระดับฝึกปราณ 13 ขั้นสูงสุด! ด้านพลังแล้ว แข็งแกร่งกว่าพวกเจ้าทั้งคู่นัก! แต่... ระดับฝึกปราณก็คือระดับฝึกปราณ มันต่างจากระดับสร้างฐานราวฟ้ากับดิน เป็นช่องว่างที่ไม่มีทางก้าวข้าม!"
"การที่ข้าจะรับเขาเป็นข้ารับใช้ นั่นคือการให้โอกาสเขามีชีวิตอยู่!"
อะไรนะ!
เขาไม่ใช่ผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานเหรอ?
ทั้งโทคุงาวะ ฮิเดโยชิและโทกิโมโตะ ชูจิเผยสีหน้าตกตะลึง
พละกำลังที่หลี่หย่วนเต้าแสดงออกมาอย่างท่วมท้นนั่น ต้องเป็นผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานเท่านั้นถึงจะมีได้!
"สายตาท่านใช้ได้นะ จริงอยู่ที่ข้าไม่ใช่ระดับสร้างฐาน!"
หลี่หย่วนเต้าตอบกลับพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ "แต่ท่านดูออกได้ยังไงล่ะ?"
ถึงตอนนี้พลังของเขาจะมหาศาล ขนาดระดับมหาจักรพรรดิแปลงกายก็ยังรับฝ่ามือของเขาไม่อยู่
แต่ถ้าพูดกันตามตรง ระดับการฝึกฝนของเขาก็ยังอยู่ในขั้นพลังปฐพี
ถึงเขาจะเป็นคนที่ฝึกพลังปฐพีถึง 10,000 ชั้น!
แต่ก็ยังเป็นระดับฝึกปราณอยู่อย่างไม่ต้องสงสัย!
เพราะระดับสร้างฐานกับระดับฝึกปราณมีลักษณะและคุณสมบัติที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
การสร้างฐานก็คือ หลังจากก้าวเข้าสู่ระดับสร้างฐานแล้ว ในตันเถียนของผู้ฝึกบำเพ็ญเซียนจะก่อเกิดแท่นมรรคาสร้างฐานที่แน่นหนา