"ขอบคุณรุ่นพี่ ขอบคุณรุ่นพี่!"
ปู้หลิวอวิ๋นคุกเข่าหมอบกับพื้น โขกศีรษะไม่หยุด
เขาเพิ่งเห็นวิชาคาถาของหลี่หย่วนเต้า ตอนนี้จึงเชื่อในตัวหลากหลายวิธีการลึกลับเกินหยั่งถึงของหลี่หย่วนเต้าอย่างไม่มีเงื่อนไขแล้ว
ในเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยปาก พ่อของเขาอย่างปู้หล่านคงก็จะไม่เป็นไร
"พ่อผมอยู่บนดาดฟ้า กำลังสู้กับกลุ่มคนแกร่ง ๆ!"
"ผมไม่รู้ว่าเขาจะยื้อต่อไปได้อีกนานแค่ไหน!"
ปู้หลิวอวิ๋นพูดเสริมอย่างร้อนใจตัวสั่น
หลี่หย่วนเต้าดึงตัวปู้หลิวอวิ๋นขึ้นมาและเดินเข้าไปในทางเดินใต้ดินพลางกล่าวว่า "เราไปดูกัน!"
"รุ่นพี่ ทางเดินใต้ดินนี่เหมือนเขาวงกตเลย เราคงหาทางขึ้นไปไม่ได้นะครับ!"
"ผมกลัวว่าจะไม่ทันแล้ว..."
ปู้หลิวอวิ๋นทั้งตกใจและร้อนใจสุดขีด
ตอนนี้ตึกบริษัทอี้ตู้ถูกเปลวไฟปกคลุมไปหมดแล้ว
อยากขึ้นจากด้านนอกแทบเป็นไปไม่ได้แล้ว
ตอนนี้ในทางเดินใต้ดิน
ก็ยังรู้สึกได้ถึงคลื่นความร้อนที่ระอุขึ้นมาจากด้านบน
ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับจอมยุทธ์อู่หวังก็คงไม่กล้าพุ่งเข้าไปในทะเลเพลิงและไม่สนใจเปลวไฟหรอก
"วางใจ ยังทัน!"
หลี่หย่วนเต้าเบ้ปาก เดินไปอย่างไม่เร่งร้อน
พร้อมกับแผ่สัมผัสจิตวิญญาณออกไปปกคลุมทางเดินใต้ดินทั้งหมด
ทางเดินใต้ดินก็เหมือนเขาวงกตจริง ๆ แตกแขนงไปทั่ว ถ้าไม่คุ้นเคยที่นี่ ต้องหลงแน่
แต่สัมผัสจิตวิญญาณของหลี่หย่วนเต้าหาทางออกใต้ดินเจออย่างรวดเร็ว
เหนือทางออกมีลิฟต์อยู่ตัวหนึ่ง
ห้านาทีให้หลัง
พอเห็นว่าหลี่หย่วนเต้าจูงตัวเองมาปรากฏที่ทางออกของทางเดิน ปู้หลิวอวิ๋นก็อึ้งทันที "รุ่นพี่ หาเจอได้เร็วขนาดนี้ได้ไงครับ?"
"วิชาของฉัน แกจะนึกภาพออกได้ไง"
หลี่หย่วนเต้าตอบเรียบ ๆ
ใช่สิ!
ผู้ฝึกบำเพ็ญเซียนที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ มีวิชาเหนือธรรมชาติอะไร ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?
ปู้หลิวอวิ๋นถอนหายใจในใจ
หลี่หย่วนเต้าพาเขามาถึงหน้าประตูลิฟต์ด้านบนแล้ว
ตรงนี้ได้กลิ่นเปลวไฟลุกอยู่ไม่ไกล ตึกบริษัทอี้ตู้ทั้งหลังแทบถูกไฟกลืนกินหมดแล้ว
แต่โชคดี
ตึกบริษัทอี้ตู้เป็นยักษ์ใหญ่อยู่แล้ว ไฟจะลามเข้ามาข้างในก็ไม่ง่าย
"รุ่นพี่ ลิฟต์ไฟดับแล้ว เราขึ้นไม่ได้นะครับ"