สองวัน!
ที่โรงเรียนก็ไม่กลับ ที่ทำงานพาร์ตไทม์ ก็ไม่เห็นคน?
ถ้าอย่างนั้นก็อาจจะหายตัวไปจริง ๆ!
หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้ว พูดว่า: "นายไปร้านสปาชิงหยวนรอฉันก่อน เดี๋ยวฉันไปถึง"
"รุ่นพี่ลั่ว เกิดเรื่องนิดหน่อย ฉันต้องไปจัดการ นายกลับไปก่อนแล้วกัน"
แยกจากลั่วหลิงเซียง เขาก็ตรงไปที่ร้านสปาชิงหยวนใกล้มหาวิทยาลัยพลศึกษา
ที่หน้าประตูร้านสปา
เหอชิงซ่วยรออยู่ที่นั่นนานแล้ว เดินกลับไปกลับมาอยู่กับที่ สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน
พอเห็นหลี่หย่วนเต้ามา ก็รีบเข้าไปหา: "พี่เต้า นายต้องช่วยฉันนะ อยู่ดี ๆ อีโน่วก็หายตัวไปดื้อ ๆ ฉันกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไปจริง ๆ!"
"ทำงานในที่แบบร้านสปาชิงหยวนน่ะ เดิมทีก็ไม่ค่อยปลอดภัยอยู่แล้ว ยิ่งเธอก็มีหน้าตาดี ไม่รู้ว่ามีหมาป่าหิวโซกี่ตัวแอบจ้องอยู่"
หลี่หย่วนเต้าส่ายหัว พูดออกมา
เหอชิงซ่วยยิ่งร้อนใจ พูดว่า: "เดิมทีฉันก็เคยแนะนำอีโน่วแล้ว แต่เธอไม่ยอมฟัง พี่เต้า มันจะไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม?"
ปกติเขาดูละครสืบสวนสอบสวนต่าง ๆ ไม่น้อย เด็กผู้หญิงหลายคนหายตัวไป โดยพื้นฐานแล้วก็คือถูกปีศาจหรือโรคจิตโรคกามบางตัวจับตามอง แล้วบังคับพาตัวไป ก่อนอื่นก็ทำนั่น แล้วก็ทำนี่ สุดท้ายก็ทิ้งศพในป่า!
"ไอ้อ้วน อย่าเพิ่งร้อนใจ"
หลี่หย่วนเต้าตบไหล่อีกฝ่าย พูดว่า: "นายรู้ไหมว่าเธอมีลูกพี่ลูกน้องผู้ชาย?"
"ลูกพี่ลูกน้อง?"
"อีโน่วไม่เคยพูดถึงเลย ก็แค่บอกว่าที่บ้านพ่อแม่เป็นหนี้อยู่เยอะ เธอทำงานพาร์ตไทม์ ก็แค่อยากใช้หนี้ให้หมดเร็ว ๆ"
เหอชิงซ่วยเกาหัว พูดอย่างจนใจ
"ช่างเถอะ ดูท่าทางนายก็ไม่รู้อะไรเลย"
หลี่หย่วนเต้าส่ายหัว ไม่ถามต่ออีก
ไอ้อ้วนเหอชิงซ่วยนี่ แปดส่วนคงถูกความรักทำให้สติแตกไปแล้ว
ดูเหมือนจะรู้เรื่องราวต่าง ๆ ของเจียงอีโน่วน้อยมากด้วย
หลี่หย่วนเต้าปล่อยสัมผัสจิตวิญญาณแผ่กระจายออกไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็วก็ปกคลุมย่านมหาวิทยาลัยทั้งหมดไว้
เพื่อเหอชิงซ่วย เขายอมฝืนใช้สัมผัสจิตวิญญาณเล็กน้อย
เพราะถ้ำวิญญาณเสียหาย ทุกครั้งที่ใช้สัมผัสจิตวิญญาณ ล้วนเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ และก็มีความเสี่ยงอยู่บ้างเช่นกัน
แต่ภายในย่านมหาวิทยาลัย เขาก็ไม่พบร่องรอยของเจียงอีโน่ว