มีจ้าวกั๋วเหวยคอยหนุนหลัง ตอนนี้ตู้อวี้ซานไม่เกรงกลัวหลี่หย่วนเต้าแม้แต่น้อย
และเบื้องหน้า เมื่อเผชิญหน้ากับจ้าวกั๋วเหวย หลี่หย่วนเต้ากลับยังกล้าอวดดีเช่นนี้ เขาคิดว่าคนหลังนี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!
แต่ยิ่งหลี่หย่วนเต้าอวดดีมากเท่าไหร่ ใจเขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น!
หลี่หย่วนเต้ายั่วโมโหจ้าวกั๋วเหวยหนักขึ้นอีก ทางลงก็มีแต่ต้องตายเท่านั้น!
เขาจึงรีบตะโกนยั่วอีกครั้งทันที!
ศิษย์สำนักเหยียบกระบี่สองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังจ้าวกั๋วเหวย ต่างมีสีหน้าเยาะเย้ย
พวกเขามองหลี่หย่วนเต้าด้วยแววตาเย็นชาแข็งกร้าว
คนหนึ่งพูดกับจ้าวกั๋วเหวยว่า: "ศิษย์พี่จ้าว ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับไอ้โง่แบบนี้หรอก! พวกหนูชั้นล่างในโลกธรรมดาพวกนี้ สายตาก็แค่นี้แหละ! พวกมันไม่มีทางรู้หรอกว่าท่านเป็นตัวตนแบบไหนกันแน่!"
"ศิษย์พี่ ให้พวกเราลงมือเถอะ หักขาสุนัขของมันทั้งสองข้าง ดูสิว่ามันจะคุกเข่าอ้อนวอนต่อหน้าท่านยังไง!"
จ้าวกั๋วเหวยยิ้มจางๆ โบกมือ: "อย่าเพิ่งรีบร้อน! แต่ที่เจ้าพูดก็จริง มดปลวกชั้นล่าง ล้วนเป็นพวกโง่เขลาไร้สติ! ดูพวกมดปลวกพวกนี้ตะโกนท้า แล้วก็มากราบขอชีวิต นี่มันก็น่าสนุกดีเหมือนกันนะ!"
พูดถึงตรงนี้
เขาเงยหน้าขึ้นมองหลี่หย่วนเต้าตรงๆ เอ่ยปากว่า: "ไอ้หนู ฟังสำเนียงเจ้า ไม่ใช่คนเมืองหยินซวง! งั้นที่พึ่งของเจ้าคืออะไร? สามตระกูลสวรรค์อย่างตระกูลฮูเหยียน หรือยังไง? พูดมาสิ!"
"เพียงแต่ว่า เจ้าจะมาเป็นศัตรูกับข้า ต้องคิดให้ดีๆ! ผลลัพธ์มันไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะรับได้หรอก!"
คำพูดนี้
ทำให้เหมียวจินเฟิ่งและเฉียนเสี่ยวซวงและคนอื่นๆ ถึงกับตัวสั่นเทิ้ม พวกนางรู้ดีถึงที่มาของน้ำเสียงหนักแน่นของจ้าวกั๋วเหวย
เบื้องหลังเขา มีสำนักเหยียบกระบี่หนุนหลัง!