"แผนงั้นเหรอ?"
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะพลางส่ายหน้า "ฉันไม่ต้องมีแผนอะไรหรอก ที่เหลือก็แค่เรื่องขี้ปะติ๋ว แก้ไขเสร็จก็จบ"
เรื่องขี้ปะติ๋วงั้นเหรอ?
ตวนมู่ฉิงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย พูดอย่างจริงจัง "คุณชายหลี่ คุณฆ่าเฉิงอันนะครับ เขาเป็นขุนนางในราชสำนัก นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กนะครับ! ทางราชสำนักต้องสืบสวนให้ถึงที่สุดแน่ และจะส่งผู้แข็งแกร่งมาอีกเพียบ! คุณชายหลี่แข็งแกร่งมาก ก็คงรับมือได้ แต่คุณยังมีญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง คงดูแลได้ตลอดเวลา!"
พรวด!
อะไรกัน?
คุณชายหลี่ฆ่านายอำเภอ?
นี่มันพลิกโลกเลยนะ!
ไม่ต่างอะไรกับประกาศศึกกับราชสำนัก!
นั่นมันหมายถึงตายได้เลยนะ!
เติ้งอี้และซูจาและคนอื่นๆ ตกใจจนแทบยืนไม่อยู่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แววตาฉายแววตื่นตระหนกและโกลาหล
สำหรับกลุ่มอิทธิพลในยุทธภพที่แข็งแกร่งอื่นๆ หรือตระกูลจอมยุทธ์ที่ทรงพลัง เติ้งอี้และพรรคพวกไม่เคยกลัว!
สู้ไม่ได้ ก็หลบเอา!
แต่กับราชสำนักนี่สิ ไม่เหมือน!
แต่ละมณฑลล้วนมีผู้แข็งแกร่งมากมาย เมืองหลงตูยิ่งซ่อนมังกรซ่อนเสือ ยิ่งมีศาลวินิจฉัย กรมตำรวจ และองค์กรอื่นๆ ก่อเกิดเป็นรากฐานอันน่าสะพรึงเกินจินตนาการ นอกจากสำนักใหญ่ระดับแนวหน้าที่ยังหลบซ่อนอยู่ ราชสำนักน่ะเป็นยักษ์ใหญ่ที่เหนือชั้นแต่เพียงผู้เดียว!
ใครมันจะบ้าไปหาเรื่องพวกนี้?
คนที่อยู่ในยุทธภพ ในแวดวงยุทธ หรือตระกูลใหญ่ทั้งหลาย สิ่งแรกที่ต้องระวังคืออย่าไปล่วงเกินราชสำนัก!
ส่วนสำนักยุทธ์ที่แข็งแกร่ง ตราบใดที่ไม่หาเหาใส่หัว ก็แทบจะไม่มีปะทะกับทางนั้น
แต่ตอนนี้ หลี่หย่วนเต้ากลับฆ่านายอำเภออำเภอปินโจว!
นี่ไม่ต่างอะไรกับเอาไม้ไปแหย่รังแตน ราชสำนักไม่มีทางยอมความแน่
ถ้าท่านจ้าวมังกรทรงกริ้วขึ้นมา หัวหลุดจากบ่าเป็นแถบ!
"คุณชายหลี่ เฉิงอันมันไม่ใช่คนดีอยู่แล้ว พวกเราก็อยากบิดหัวมันตั้งนานแล้ว"
"แต่มันเป็นขุนนางในราชสำนักนี่ครับ"
"คุณ...คุณช่างหุนหันเกินไปแล้ว..."
เติ้งอี้ยิ้มแห้งแล้วประสานหมัดคารวะหลี่หย่วนเต้า "คุณชายหลี่ สู้คุณพาครอบครัวและเพื่อนฝูง หลบไปก่อนชั่วคราวดีมั้ยครับ! ดีที่สุดคือไปที่รัฐเตียนหนาน ชายแดนเมืองกระดูกขาว ราชสำนักยื่นมือไปไม่ถึงที่นั่น!"
"ไม่ต้องหรอก"