"คุณชายหลี่ คุณชายหลี่อยู่หรือเปล่า"
"ช่วยด้วย ช่วยด้วย!"
ฝานโหย่วลวี่พุ่งเข้ามาในสนามของบ้านเลขที่ 16 เขาสะดุดล้มกลิ้งไปกับพื้นอย่างกับหมา แล้วลุกขึ้นคลานและวิ่งเข้ามา พร้อมตะโกนเสียงดัง
"หยุดตะโกน!"
"ฉันอยู่นี่!"
หลี่หย่วนเต้าเดินไปที่สนาม มองฝานโหย่วลวี่ที่กำลังลุกขึ้นจากพื้นอย่างตะกุกตะกัก เขาพูดเสียงเย็น
และในเวลาเดียวกัน เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังริมฝั่งแม่น้ำหงสุ่ยที่อยู่ไม่ไกล
ข้างหลังฝานโหย่วลวี่ มีเงาร่างสองคนไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว ปล่อยเจตนาฆ่าฟันออกมาเต็มที่ ซัดเข้ามาพร้อมกับลมหนาว
พลังที่ทั้งสองปล่อยออกมานั้นน่าตกตะลึงอย่างมาก เห็นชัดว่าเป็นถึงระดับปรมาจารย์ยุทธขั้นสูงสุด!
"คุณชายหลี่ พวกมันมาแล้ว พวกมันมาแล้ว..."
"ช่วยด้วย!"
ฝานโหย่วลวี่ตกใจจนตัวสั่น ร้องตะโกนอย่างหวาดกลัว
"ฝานโหย่วลวี่ ดูสิว่าแกจะหนีไปไหน!"
"วันนี้ ไม่มีใครช่วยแกได้หรอก!"
"ฮึ สำนักกระโดดยาของพวกแกไม่มีอีกแล้ว แกก็ไม่มีเหตุต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป!"
คนทั้งสองที่ไล่ตามมา ปรี่เข้ามาถึงสนามหน้าอย่างรวดเร็ว พลางตะโกนด้วยเสียงโกรธเกรี้ยว เจตนาฆ่าฟันแผ่ซ่าน
ทั้งสองเป็นปรมาจารย์ยุทธขั้นสูงสุด สวมชุดนักสู้สีขาวที่ถูกคราบเลือดสารพัดย้อมจนหมด เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้พวกเขาได้ฆ่าคนมาไม่น้อย
"คุณชายหลี่ พวกเขา...พวกเขาเป็นคนของประตูเหล็ก เป็นนักรบยุทธมืดที่ประตูเหล็กเชิญมาจากดินแดนโกลาหล ตอนนี้เป็นผู้ดูแลของประตูเหล็ก..."
"เป็นพวกที่ฆ่าฟันกันในดินแดนโกลาหลตลอดทั้งปี พวกมันแข็งแกร่งมาก!"
ฝานโหย่วลวี่ตอนนี้วิ่งไปหลบอยู่ข้างหลังหลี่หย่วนเต้า ร้องบอกด้วยน้ำเสียงร้อนรน
เขามองทั้งสองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและขนลุก
ทั้งสองคนนั้นทั้งแข็งแกร่งและโหดเหี้ยมเกินไป!
ผู้อาวุโสและศิษย์ของสำนักกระโดดยาถูกพวกเขาฆ่าล้างแทบสิ้น!
ความโหดร้ายในการลงมือ ทำให้หัวใจของฝานโหย่วลวี่เย็นเฉียบ ตัวสั่นงันงก
"อ้าว?"
"ที่นี่ยังมีคนอีกสองคนนี่นา"
"นี่คือฟางเส้นสุดท้ายที่แกจะคว้าช่วยชีวิตหรือ"