“ข้าเห็นแล้ว มันคือหุ่นเชิดกู่!”
“หุ่นเชิดกู่จริง ๆ ด้วย เป็นหุ่นเชิดกู่ที่พวกเราครุ่นคิดถึง!”
ปู้ชิงโฉวพึมพำไม่หยุด ตื่นเต้นจนดวงตาแดงก่ำ กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกอย่างรุนแรง
ยังไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้ร่างกายเขาสั่นสะท้านราวกับเครื่องร่อนแป้ง
มือทั้งสองก็สั่นไม่หยุดเช่นกัน
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ …”
“หุ่นเชิดกู่ หุ่นเชิดกู่!”
“พวกเราพบมันแล้ว พวกเราพบมันแล้ว!”
หลัวเฉินเจวี๋ยตื่นเต้นแล้วก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่งออกมา
ปู้ชิงโฉวถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอ่ยว่า “ใช่ พบแล้ว! พวกเราพบแล้ว! พวกนี้คือหุ่นเชิดกู่! ล้วนเป็นหุ่นเชิดกู่ที่เผ่าไป๋กู่ทิ้งไว้! ครั้งนี้ ต้องขอบคุณคุณชายหลี่มากเลย!”
ทั้งสองหันกลับมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
พวกเขาคุกเข่าลงพร้อมกัน โขกศีรษะคำนับ “ขอบพระคุณคุณชายหลี่ที่ให้โอกาส!”
หุ่นเชิดกู่ สำหรับทั้งสองแล้ว สำคัญเกินไป!
ร่างกายที่พวกเขาใช้อยู่ตอนนี้ ล้วนมีภัยแฝงใหญ่หลวง
ร่างของหลัวเฉินเจวี๋ยแม้จะเป็นของตัวเอง แต่ก็แตกหักเสียหาย อาจพังทลายได้ทุกเมื่อ
เพราะร่างกับจิตวิญญาณถูกคูฉินหลงโจมตีจนเกือบแหลกสลาย อยู่ได้ถึงตอนนี้ก็เป็นปาฏิหาริย์แล้ว
ส่วนปัญหาของปู้ชิงโฉวก็คล้ายกัน
เขายึดร่างคนอื่น ครอบครองมัน
แม้วิญญาณกับร่างจะหลอมรวมเข้ากันดี แทบไม่มีปัญหาใหญ่
แต่นี่ก็ไม่ใช่แผนระยะยาว
เทียบกันแล้ว
หุ่นเชิดกู่ของเผ่าไป๋กู่ สมบูรณ์แบบและทรงพลังยิ่งกว่าร่างจากการยึดร่างใด ๆ!
ในโลกเซียนยุคบรรพกาล
หุ่นเชิดกู่ของเผ่าไป๋กู่คือสิ่งน่าสะพรึงกลัวที่สะเทือนเลื่องลือ!