มองดูเงาร่างของหลี่หย่วนเต้าหายลับไปในสายลมเย็นยามโพล้เพล้ริมทะเลสาบจินกุย
จางปัว ฉื่อชง และโหวเยี่ยน ทั้งสามคนถอนหายใจอย่างโล่งอก
หลังจากหลี่หย่วนเต้าเอาชนะซ่างลี่จวิน พวกเขาก็ตกตะลึงจนสุดขีด ใจเต้นระส่ำด้วยความหวาดกลัว
สุดท้ายเมื่อซ่างลี่จวินและพวกถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม พวกเขาก็กลัวแทบแทรกแผ่นดิน!
วิธีต่างๆ ของหลี่หย่วนเต้าน่ะ ไม่ใช่แค่ปรมาจารย์ยุทธ แต่เป็นฝีมือระดับปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติชัดๆ!
ปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติ คือสุดยอดผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งในยุทธภพ เป็นยักษ์ใหญ่ในแดนใดแดนหนึ่ง!
ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในตำนานรองจากจอมยุทธ์อู่หวัง!
แม้แต่ในรัฐเตียนหนานแถบชายแดน ปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติก็หาได้ยากยิ่ง!
มีเพียงบางสำนักยุทธ์เท่านั้นถึงจะมีตัวตนระดับปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติ!
หลี่หย่วนเต้าที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา อายุเท่าไหร่กัน กลับกลายเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติ ต่อให้ตีหัวก็คิดไม่ตก
แต่จะคิดตกหรือไม่ก็ไร้ความหมาย อัจฉริยะเหนือมนุษย์เช่นนี้ ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาจริงๆ!
และพวกเขาเกือบจะเตะแผ่นเหล็ก ตายเอาดื้อๆ!
"ประธานสกุลต้วนมู่ ครั้งนี้ต้องขอบคุณท่านมาก มิฉะนั้นพวกข้า..."
"คงสิ้นชีพไปแล้ว!"
จางปัวประสานมือคารวะตวนมู่ฉิง ลดท่าทีลง พูดด้วยความละอาย: "อีกอย่าง ข้าแก่ตาฝ้าฟาง ล่วงเกินผู้อาวุโส และยังล่วงเกินแขกคนสำคัญของท่านประธานต้วนมู่ด้วย ข้า...ขออภัยอย่างยิ่ง!"
ตอนนี้จางปัวกลายเป็นคนไร้ค่าแล้ว
แม้ไม่ใช่เพราะตัวตนของหลี่หย่วนเต้า เขาก็ไม่กล้าทำตัวโอหังกับตวนมู่ฉิงอีก!
"ประธานสกุลต้วนมู่ พวกข้ามีชีวิตมาเกินครึ่งค่อนชีวิต ยังใจเย็นสู้นิสัยคุณชายหลี่ไม่ได้เลย"
"ครั้งนี้ ทำให้ท่านขำพวกข้าแล้ว"
"แล้วก่อนหน้านี้ฉื่อชงข้าเองก็ไม่เคารพคุณชายหลี่ ข้าขอคารวะคุณชายอีกครั้ง..."
ฉื่อชงโค้งตัวคารวะตวนมู่ฉิง หน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและหวาดกลัว
โหวเยี่ยนก็ยิ้มขื่นประสานมือ: "นับว่าพวกข้าตาบอดจริงๆ!"
"พวกท่านสามคน พูดเกินไปแล้ว!"
"ที่จริงคุณชายหลี่คุยด้วยง่ายมาก"
"แต่คำพูดของพวกท่าน ฉันจะนำไปบอกให้ทราบภายหลัง!"