"คุณหนูรองแห่งตระกูลจง?"
"ดูท่าตระกูลจงยังมีผู้รอดชีวิต! ตอนนี้พวกมันตามมาถึงที่แล้ว กำลังจะมาล้างแค้น"
"แต่ว่าทำไมตระกูลจงถึงถูกพวกคนต้องห้ามมารทำลายล้างไปได้ล่ะ? คงเป็นฝีมือของประธานสมาคมยุทธเมิ่งอู๋เหินกับคนอื่น ๆ แน่ ๆ ที่ปิดข่าวไว้หมด"
สายตาของหลี่หย่วนเต้าตกลงบนตัวจงหลิงที่ปรากฏกายขึ้น แล้วก็สังเกตเห็นผู้ติดตามอีกสองสามคนข้าง ๆ อีกฝ่าย: "ผู้หญิงคนนี้ แต่งงานเข้าไปสู่ตระกูลระดับสูงที่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับกองพลยุทธมังกรหรือ?"
เมื่อเห็นจงหลิงและพวกปรากฏตัว
จวินจ้านเทียนที่กำลังจะก้าวเข้าไปในโถงจัดเลี้ยงด้านใน ก็อดไม่ได้ที่จะหยุดฝีเท้า
สีหน้ามีอายุของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนรีบก้าวเข้าไปต้อนรับ พร้อมหัวเราะเสียงดังว่า: "คุณหนูจง อยู่ ๆ กลับมาที่หลิ่วเจียงได้ยังไง? ไม่ได้ออกไปต้อนรับถึงที่ ต้องขออภัยด้วย"
"หึ อยู่ ๆ เหรอ?"
"ฉันกลับมาช้าเกินไป!"
"บ้านเกิดของฉัน ถูกคนทำลายล้างตระกูลไปแล้ว!"
ดวงตาทั้งสองของจงหลิงแดงก่ำ ฉายแววสังหาร กัดฟันพูดว่า: "แต่ก็ต้องขอบคุณที่พวกตระกูลใหญ่ทั้งหลายปิดข่าวได้เก่งจริง ๆ! หรือว่าการที่ตระกูลจงของฉันถูกทำลายล้าง จะเกี่ยวข้องกับพวกตระกูลใหญ่ทั้งหลาย?"
จวงจิ่งหลงมีสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนตะคอกด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า: "คุณหนูจง คำพูดนี้พูดออกมามั่ว ๆ ไม่ได้นะครับ เรื่องที่ตระกูลจงถูกทำลายล้าง พวกเราก็เพิ่งมารู้เอาทีหลัง! ตอนนั้นคนต้องห้ามมารบุกเข้าโจมตีหลิ่วเจียงครั้งใหญ่ ต่างคนต่างก็เอาตัวไม่รอด ตระกูลจงก็ถูกทำลายไปในช่วงนั้นแหละ ไม่เกี่ยวกับตระกูลของพวกเราเลยนะครับ"
"ไม่เช่นนั้นคุณลองไปสอบถามพวกกรมตำรวจดูสิ?"
จวินจ้านเทียนพยักหน้าน้อย ๆ รับช่วงคำพูดว่า: "หลังจากนั้น ในพื้นที่ของตระกูลจงยังมีแม่พันธุ์พรตต้องห้ามปรากฏขึ้นอีก พวกเราเป็นคนไปจัดการจับมันมาได้เองกับมือ คิด ๆ ดูแล้ว ก็น่าจะเป็นฝีมือพวกคนต้องห้ามมารนั่นแหละที่ทำลายล้างตระกูลจง เพื่อไม่ให้เกิดความตื่นตระหนกโดยไม่จำเป็น พวกเราก็เลยปิดข่าวไว้ เพียงแต่...พวกเราก็ติดต่อคุณหนูจงไม่ได้เหมือนกัน..."