หลายสิบคนถูกเตะกระเด็น ภาพนั้นช่างน่าตื่นตายิ่งนัก!
เมื่อเทียบกับตอนที่พวกหยางอู่จินถูกเตะกระเด็นออกไปก่อนหน้านี้ ภาพที่เห็นตรงหน้ายิ่งสะเทือนใจกว่าหลายเท่า!
หยางอู่จินที่ไม่ได้ลงมือ มองดูด้วยสีหน้าตะลึงงัน!
นี่มีคนลงมือตั้งสามสี่สิบคนเลยนะ!
ต่อให้เป็นยอดฝีมือยุทธทั่วไป ก็ไม่กล้าพูดว่าจะเตะกระเด็นทุกคนได้ง่ายดายขนาดนี้!
"ฝีมือของเขา ไม่ใช่ระดับยอดสุดของวุ่นจั้นหรอกหรือ?"
หยางอู่จินสูดลมหายใจเย็นจัด ในใจหวาดหวั่นอย่างยิ่ง
เขาฝึกยุทธมาหลายปี ถึงจะเพิ่งแตะขีดขั้นของจอมยุทธ์วุ่นจั้นได้แบบหืดจับ
ขณะที่คนส่วนใหญ่ในกองรักษาการณ์ก็เป็นคนธรรมดา แม้จะเคยฝึกหมัดมวยมาบ้าง แต่นั่นก็ล้วนเป็นของกระจอก
พอลงมือจริง เจอกับยอดฝีมือยุทธของแท้ ก็สู้ไม่ได้เลย เช่นเดียวกับที่เห็นตรงหน้า กลายเป็นฝูงเกี๊ยวที่ถูกโยนลงหม้อ ดูไม่ได้เลย
เฟิงอี้ปิงที่อยู่ข้าง ๆ หรี่ตาลงทันที จ้องเขม็งไปที่หลี่หย่วนเต้า แล้วเอ่ยเย็นชาว่า "แกเป็นจอมยุทธ์พลังภายนอกหรือ? หรือแม้แต่บรรลุถึงขั้นเน่ยจิ้นแล้ว? อายุยังน้อย ฝึกถึงขั้นนี้ได้ ดูท่าจะไม่ธรรมดาเลยนะ นี่คือสิ่งที่แกใช้ยึดเป็นที่พึ่งงั้นหรือ? แต่แกต้องเข้าใจให้ชัด นี่คือกองรักษาการณ์! เป็นเขตของพวกเรากองรักษาการณ์เมือง!"
เหล่าสมาชิกกองรักษาการณ์ที่ถูกหลี่หย่วนเต้าเตะล้ม ต่างพากันจ้องมองหลี่หย่วนเต้าด้วยความโกรธแค้น
แต่ในตอนนี้ ในสายตาพวกเขามีความหวาดกลัวมากกว่า
พวกเขานึกไม่ถึง ว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
มิน่าล่ะ พวกหยางอู่จินถึงได้ดูไม่ได้ขนาดนั้น!
หลี่หย่วนเต้ามองเฟิงอี้ปิงแวบหนึ่ง แล้วว่า "นายยังจะลงมืออีกไหม? ถ้าไม่กล้าลงมือ งั้นฉันจะคุยเรื่องเงื่อนไขและค่าชดเชยกับพวกนายแล้วนะ!"
ฟ่อ!
คุยเรื่องเงื่อนไข?
ค่าชดเชย?
บุกมาถึงกองรักษาการณ์ ก่อเรื่อง ทำร้ายคน ยังกล้าเรียกเงื่อนไข ยังจะเอาค่าชดเชยอีก?
บ้าไปแล้ว!
ไม่ต้องพูดถึงว่าเบื้องหลังกองรักษาการณ์ยังมีกองทัพรักษาเมือง ยังมีศาลปกครองอำเภอ ยังมีกรมตำรวจ แค่รองผู้บัญชาการเฟิงอี้ปิงที่อยู่ตรงหน้า ก็ถือเป็นผู้มีอิทธิพลระดับต้น ๆ ของอำเภอปินโจวแล้ว
ได้ยินว่าเฟิงอี้ปิงฝึกฝนจนถึงระดับยอดฝีมือเน่ยจิ้นขั้นสูงสุดตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน