"บอกว่าไม่เจียมตัว ก็ยังไม่เชื่ออีก!"
หลี่หย่วนเต้าพ่นลมออกมาจมูกอย่างไม่ใส่ใจ ยกมือขึ้นแล้วฟาดใส่หลงปั๋วที่กำลังสังหารเข้ามา
ปัง!
เสียงทื่อดังสะท้อน หลงปั๋วทั้งคนในชั่วพริบตาก็กลายเป็นกระสอบผ้าขาด ลอยละลิ่วออกไปกลางอากาศ พุ่งชนกำแพงกระจกของห้องอาหารจนแตกเป็นรูโหว่ใหญ่ และกระเด็นลงไปในทะเลสาบด้านนอกอย่างแรง
ภาพนี้
ทำให้คนส่วนใหญ่ในที่นั้นเบิกตากว้าง ลูกตาแทบถลนหลุดออกจากเบ้า
ในความคิดของพวกเขาแต่แรก หลี่หย่วนเต้าจะต้องถูกปราบลงในพริบตา ถูกซ้อมจนน่าสมเพช!
แต่ผลลัพธ์
กลับกลายเป็นหลงปั๋วถูกตบกระเด็นไปในชั่วพริบตา!
ภาพนี้ อยู่เหนือความคาดหมายของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง!
ให้ตายสิ!
นี่ภาพหลอนรึเปล่า!
หลงปั๋วน่ะเป็นถึงขั้นครึ่งอู่หวง ขาดอีกแค่ก้าวเดียวก็จะกลายเป็นยอดฝีมือระดับอู่หวงในตำนาน!
แต่ตรงหน้ากลับถูกหลี่หย่วนเต้าตบกระเด็นไปฉาดเดียว!
สถานการณ์เช่นนี้ มันคือการขยี้กันอย่างสิ้นเชิงในด้านพลัง!
หลายคนในชั่วขณะนั้นยากจะเชื่อ และยากจะยอมรับภาพตรงหน้า
หลายคนถึงขั้นขยี้ตาไม่หยุด กลัวว่าตัวเองจะมองผิด ตาฝาดไป!
แต่ไม่นาน
พวกเขาก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของหลงปั๋วที่ดังมาจากข้างนอก จึงแน่ใจได้อย่างรวดเร็วว่าทุกอย่างไม่ใช่ภาพหลอน เป็นเรื่องจริง!
ไอ้หมอนี่ตรงหน้า เป็นยอดฝีมือระดับอู่หวงรึ?
เป็นไปได้ยังไง!
ไม่มีทางเด็ดขาด!
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปที่หลี่หย่วนเต้าพร้อมกัน เต็มไปด้วยความตกตะลึงและเคลือบแคลง
ยอดฝีมือระดับอู่หวงที่อายุยังน้อยขนาดนี้!
ล้อกันเล่นรึเปล่า!
แต่... หลงปั๋วตรงหน้าที่ถูกตบกระเด็นไป อยู่ในสภาพน่าสมเพช บาดเจ็บสาหัส มันเกิดขึ้นจริง ๆ ตรงหน้า ทำให้พวกเขาไม่รู้จะอธิบายยังไง